اطلاعات داروی باکلوفن


دارو مورد نظر را انتخاب کنید

موارد و مقدار مصرف:
اسپاسم در اسكلروز مولتيپل يا ضايعات نخاعي ديگر
بزرگسالان: ابتدا، مقدار 5 ميلي گرم سه بار در روز به مدت سه روز مصرف مي‌شود. بعد از آن، برحسب پاسخ بيمار، ‌هر سه روز يك بار مقدار mg/day 15 به مقدار مصرف اضافه مي‌شود تا حداكثر مقدار مصرف به mg/day 80 برسد. (mg 20، 4 بار در روز). در افراد مسن افزايش دوز آهسته‌تر صورت گيرد.
مكانيسم اثر
اثر شلكننده عضلات اسكلتي: اگرچه مكانيسم دقيق اثر باكلوفن مشخص نيست، ولي به نظر مي‌رسد اين دارو در سطح نخاعي عمل كرده و عبور رفلكسهاي تك سيناپسي و چند سيناپسي را، احتمالاً از طريق هيپرپولاريزه كردن انتهاي رشته‌هاي عصبي آوران ، ‌مهار مي‌سازد. اين دارو ممكن است بر نواحي فوقنخاعي نيز اثر كند، زيرا مصرف مقادير زياد باكلوفن موجب تضعيف عمومي CNS مي‌شود. باكلوفن تعداد و شدت اسپاسمها را كاهش مي‌دهد و درد، كلونوس ‌و سفتي عضلات ناشي از آن را برطرف مي‌سازد و در نتيجه موجب بهبود حركت بيمار مي‌شود.
موارد منع مصرف و احتياط:
مصرف همزمان با داروهاي مضعف CNS از جمله الكل، مخدرها، داروهاي ضد سايكوتيك، ضد اضطراب، ‌و بيهوش كننده عمومي ممكن است اثرات CNS دارو را تشديد كند.
مصرف همزمان با داروهاي ضد افسردگي سه حلقه اي يا مهاركننده‌هاي مونوآمين اكسيداز ممكن است موجب تضعيف CNS، ضعف تنفسي‌ و كمي فشار خون شود.
ممكن است غلظت گلوكز خون را افزايش دهد، در نتيجه تنظيم مقدار مصرف داروهاي خوراكي پايين آورنده قند خون و انسولين ضروري است.
تداخل دارويي:
اثر بر آزمايشهاي تشخيصي
باكلوفن غلظت گلوكز خون، ‌آسپارتات آمينوترانسفراز (AST) و آلكالين فسفاتاز را افزايش مي‌دهد.
فارماكوكينتيك
جذب: به طور گسترده و به سرعت از دستگاه گوارش جذب مي‌شود. ميزان جذب در افراد مختلف، متفاوت است. حداكثر غلظت پلاسمايي طي 3-2 ساعت حاصل مي‌شود. در صورت افزايش مقدار مصرف، سرعت و وسعت جذب كاهش مي‌يابد. زمان شروع اثر درماني اين دارو بلافاصله مشهود نيست و ممكن است ساعتها تا هفته‌ها طول بكشد حداكثر اثر دارو طي 3-2 ساعت مشاهده شده است.
پخش: به طور گسترده در سراسر بدن انتشار مي يابد. مقدار كمي از دارو از سد خوني: مغزي عبور مي‌كند. پيوند آن به پروتئين حدود 30 درصد است.
متابوليسم: حدود 15 درصد در كبد متابوليزه مي شود.
دفع: حدود 80-70 درصد به صورت تغيير نيافته و يا به صورت متابوليت از راه ادرار، و بقيه از طريق مدفوع دفع مي‌شود.
موارد منع مصرف و احتياط
موارد منع مصرف: حساسيت به دارو يا تركيبات آن.
موارد احتياط: از قطع ناگهاني مصرف دارو اجتناب كنيد. در بيماران با صرع و نارسايي كليوي با احتياط به كار رود. اين دارو با واسطه تضعيف سيستم عصبي مركزي باعث اختلال فيزيكي يا ذهني مي‌ شود. پس در كارهايي كه نياز به هوشياري بالا دارد، مانند رانندگي يا كار با ماشين آلات سنگين، با احتياط به كار رود. بيماران مسن به اثر اين دارو حساس ترند و ممكن است با دوزهاي بالاتر دچار عوارض CNS بيشتري شوند.
اشكال دارويي:
Tablet: 10,25mg
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندي فارماكولوژيك: مشتق كلروفنيل.
طبقه‌بندي درماني: شل كننده عضلات.
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده C
ملاحظات اختصاصي ‌
1- با كم كردن تدريجي مقدار مصرف دارو، ‌احتمال بروز عوارض جانبي كاهش مي‌يابد. قطع ناگهاني مصرف دارو مي‌تواند موجب توهم يا حملات ناگهاني و تشديد اسپاسم شود.
2- در بيماران مبتلا به صرع، احتمال افزايش حملات ناگهاني وجود دارد.
3- افزايش غلظت گلوكز خون در بيماران ديابتي را بايد در نظر داشت.
4- باكلوفن به طور تحقيقاتي در موارد زير استفاده شده است:
براي كاهش حركات كره مانند در كره هانتينگتون؛ كاهش سفتي عضلات در بيماري پاركينسون، كاهش اسپاسم در ضايعات مغزي ـ عروقي، ضايعات مغزي، فلج مغزي و اختلالات روماتوئيدي، به عنوان ضد درد عصب سه قلو و درمان بي ثباتي مثانه.
5- در بعضي از بيماران، مصرف مقادير منقسم چهار بار در روز ممكن است سبب بروز پاسخ خفيف تري شود.
6- بيمار ممكن است طي راه رفتن احتياج به كمك داشته باشد. از دست دادن اوليه اسپاسم ناشي از مصرف دارو ممكن است در توانايي بيمار براي ايستادن يا قدم زدن تأثير بگذارد (در بعضي از بيماران ، اسپاسم براي حفظ حالت قائم و تعادل بدن لازم است ).
7- پاسخ بيمار به دارو را بايد زير نظر گرفت. علائم درمان مؤثر ‌كه ممكن است طي چند ساعت تا يك هفته مشهود گردد، عبارتند از كاهش تعداد اسپاسم ها و شدت كلونوس مچ پا، افزايش حركات مفاصل ‌و افزايش فعاليت روزانه.
8- در صورت عدم ظهور علائم بهبودي طي 2-1 ماه، ‌مصرف دارو قطع شود.
9- وضعيت بيماران مبتلا به صرع با EEG، مشاهدات باليني، و سوال از بيمار در مورد از دست دادن كنترل حملات ناگهاني بايد به دقت پيگيري گردد.
نكات قابل توصيه به بيمار
1- در صورت بروز عوارض جانبي فوراً به پزشك اطلاع دهيد. اكثر اين عوارض با كم كردن مقدار مصرف كاهش مي‌يابند. سرگيجه، سرگيجه حقيقي و آتاكسي در سنين 40 سال به بالا بسيار شايع است.
2- مصرف همزمان باكلوفن با ساير داروهاي مضعف CNS، مانند الكل، موجب اثرات اضافي خواهد شد.
3- از انجام فعاليتهاي نيازمند به هوشياري كامل، خودداري كنيد.
4- باكلوفن ممكن است غلظت گلوكز خون را افزايش دهد و در نتيجه تنظيم مقدار مصرف داروهاي پايين آورنده قند خون يا انسولين در بيماران مبتلا به ديابت لازم است. در صورت تغييرات آزمونهاي گلوكز خون يا ادرار فوراً به پزشك اطلاع دهيد.
5- قبل از مصرف هرگونه داروي بدون نسخه، حتماً با پزشك خود مشورت كنيد.
6- قطع مصرف دارو بايد به طور تدريجي و طي 2-1 هفته صورت گيرد. قطع ناگهاني به دنبال مصرف طولاني مدت دارو ممكن است موجب بروز اضطراب، هيجان، ‌توهمات بينايي و شنوايي، تاكيكاردي شديد، و اسپاسم شديد شود.
مصرف در سالمندان: بيماران سالخورده نسبت به اين دارو حساستر هستند. در اين بيماران بايد مراقب بروز عوارض جانبي مانند اغتشاش شعور، ‌افسردگي و توهم بود. مصرف مقدار كمتر دارو توصيه مي‌شود.
مصرف در كودكان: مصرف اين دارو در كودكان كوچكتر از 12 سال توصيه نمي شود.
مصرف در بارداري: مطالعات کافي در دسترس نيست.
عوارض جانبي
اعصاب مركزي: سرگيجه گذرا، سرگيجه حقيقي، ضعف، سردرد، اغتشاش شعور، خستگي، بيخوابي، تشنج، هايپوتوني، بيحسي يا گزگز دستها يا پاها، از دست دادن مهارت در انجام كارها يا بي ثباتي (لرزش، سفتي عضلات، ديستوني، آتاكسي).
قلبي ـ عروقي: كمي فشارخون، تنگي نفس، طپش سريع قلب ، درد سينه، سنكوپ.
پوست: بثورات پوستي، خارش، افزايش تعريق.
چشم، بيني: تاري ديد، تنگ شدن مردمك چشم، نيستاگموس، لوچي، گشاد شدن مردمك، دوبيني، احتقان بيني.
متابوليك : هايپرگليسمي، افزايش وزن.
دستگاه گوارش: تهوع، يبوست، استفراغ، خشكي دهان، اختلالات حس چشايي، اسهال، بياشتهايي، درد معده، وجود خون در مدفوع.
ادراري ـ‌ تناسلي: احتباس يا احساس دفع مكرر و فوري ادرار، شب ادراري، دفع مشكل يا دردناك ادرار، دفع ادرار در شب، وجود خون در ادرار، مشكلات جنسي در مردان.
عضلاني- اسكلتي : درد عضلاني.
تنفسي : تنگي نفس، نارسايي تنفسي.
ساير عوارض: ادم مچ پا ، تعريق مفرط، افزايش وزن بدن بدون ادم.
مسموميت و درمان
تظاهرات باليني: عدم وجود رفلكسها، استفراغ، تونيسيته كم عضلات، افزايش بزاق دهان، ‌سرگيجه، اختلالات بينايي، حملات ناگهاني، ضعف تنفسي و اغما.
درمان: اقدامات حمايتي، مانند قرار دادن لوله داخل ناي و تهويه با فشار مثبت بايد انجام گيرد ، در صورت هوشيار بودن بيمار، با ايجاد استفراغ و به دنبال آن شستشوي معده، بايد محتويات معده را تخليه كرد. در صورت بيهوش بودن بيمار، نبايد ايجاد استفراغ كرد، و از طريق لوله بيني ـ معدي (NG-Tube) بايد معده را شستشو داد. از محركهاي تنفسي نبايد استفاده كرد. علائم حياتي بيمار را بايد به دقت كنترل نمود.
نظرات
توجه: شماره موبایل وارد شده در وب سایت نمایش داده نمیشود