سخن بزرگان (لقمان حکیم)

1- زیانکارترین عیبها، عیب خود نادیدن است.((لقمان))

2- ای پسر، مراقب باش که به خاموشی عادت کنی. من از سکوت هیچ گونه شرمسار نشدم، لیکن بسیار وقت سخن گفتم و پشیمانی بردم.((لقمان))

3- چون دوستی اختیار کردی، در حال خشم، وی را آزمایش کن؛ اگر با انصاف باشد، دوستی را شاید و اگر نه از وی دوری کن.((لقمان))

4- تقوا، سرآمد صفت های پسندیده است.((لقمان))

5- جوانمردی آن است که نیازمندان را نرنجانی.((لقمان))

6- پسرم بزرگترین نفرین آن است که همه چیز را تجربه کنی.((لقمان))

7- سخنان سودمند را باید نشر کرد، مانند افشاندن تخم گندم؛ حتی اگر آب و هوا و زمین به رویاندن و بار آوردن دانه ها یاری نرساند، باز در گوشه و کنار خرمن، سنبلها و خوشه های کمی سر دهد و بروید.((لقمان))

8- فرزندم! در دنیا چنان وارد نشو که به آخرتت زیان برساند و آن را چنان رها مکن که سربار مردم شوی.((لقمان))

9- اگر سخن چون نقره است، خاموشی چون زر پربهاست.((لقمان))

10- شر با شر خاموش نمی شود، چنان که آتش با آتش، بلکه شر را خیر فرو می نشاند و آتش را آب.((لقمان))

11- آن که خوراکش کم است، عمرش زیاد و طولانی است.((لقمان))

12- با پیران مشورت کن و از مشورت با کودکان شرم مدار.((لقمان))

13- با زیردستان جدال مکن و آنان را حقیر نشمار.((لقمان))

14- بدترین پریشانی، پریشانی عقل است و بزرگترین مصیبت ها از نادانی برخیزد.((لقمان))