جستجو در ابزارها

ورود و ثبت نام

با شماره موبایل خود وارد شوید یا حساب بسازید.

شعر و ادبیات

غزل شماره 103 حافظ - روز وصل دوستداران یاد باد

متن کامل غزل

غزل شماره 103 حافظ

شماره غزل
103
تعداد مصرع
12
زمان مطالعه
حدود 1 دقیقه
1

روز وصل دوستداران یاد باد

یاد باد آن روزگاران یاد باد

معنی بیت 1

از روز به هم رسيدن آنهايي كه يكديگر را دوست مي دارند ياد باد. ياد آن روزگاران به خير.

2

کامم از تلخی غم چون زهر گشت

بانگ نوش شادخواران یاد باد

معنی بیت 2

تلخي غم و اندوه كام و دهانم را مثل زهر تلخ كرد ياد سروصداي نوش نوش ميگساران سرحال به خير.

3

گر چه یاران فارغند از یاد من

از من ایشان را هزاران یاد باد

معنی بیت 3

هرچند دوستان به ياد من نيستند از طرف من هزاران بار، ياد ايشان به خير باد.

4

مبتلا گشتم در این بند و بلا

کوشش آن حق گزاران یاد باد

معنی بیت 4

من (در اينجا) در بند و بلاي دوري از دوستان گرفتارم كوشش واصرار آن دوستان حق گزار، ياد باد.

5

گر چه صد رود است در چشمم مدام

زنده رود باغ کاران یاد باد

معنی بیت 5

هرچند پيوسته صد رود اشك از چشمانم روان است ياد زاينده رود و باغ كاران به خير باد.

6

راز حافظ بعد از این ناگفته ماند

ای دریغا رازداران یاد باد

معنی بیت 6

افسوس كه بعد از اين مفارقت، راز دل حافظ به كسي بازگو نشد. از دوستان رازدار ياد باد.

خوانش صوتی غزل

معنی ابیات غزل شماره 103

معنی هر بیت در کنار همان بیت آمده است.

معنی کلمات غزل

دوستداران
دوستاران، به سبب قريب المخرج بودن (ت) و (د)، آنها كه هم را دوست مي دارند، كنايه از عاشق و معشوق و دوستان و دوستداران يكديگر.
ياد باد آن روزگاران
ياد آن روزگاران به خير.
كام
دهان، ذائقه.
شادخواران
مي گساران شاد وخوش.
بانگ نوش شادخواران یاد باد
ياد سر و صداهاي نوش باد، نوش باد ميگساران خوشگذران به خير.
حق گزاران
آنها كه حق دوستي را مراعات مي كنند.
زنده رود
زاينده رود، نام رودي كه در وسط شهر اصفهان جاري است.
باغ كاران
نام بزرگي دركنار زاينده رود كه منزل شيخ ابواسحاق در آنجا بود و به بزرگي وصفا مشهور بوده و به همين نام هم اكنون دركنار زاينده رود، خارج از شهر، محلي موسوم است.
رازداران ياد باد
از دوستاني كه رازدار بودند ياد باد.
اي دريغا
شبه جمله به معناي اي افسوس.

توضیحات غزل

وزن غزل: فاعلاتن فاعلاتن فاعلات

بحر غزل: رمل مسدس مقصور

آنهايي كه معتقدند خواجه حافظ شيرازي به غير از سفر تبعيد گونه به يزد، سفري هم به اصفهان كرده، اين غزل را دليل نظريه خود مي آورند. اين غزل از محصولات ايام جواني شاعر و مربوط به زماني است كه شيخ ابواسحاق اقدام به مسافرت اصفهان نموده و با همه اصراري كه دوستان مشترك نموده بودند حافظ از رفتن با آنها خودداري و در غياب آنها، به ياد دوستان خود افتاده است. در اين غزل حافظ نامي از باغ كاران كه باغي دركنار رودخانه زاينده رود است مي برد و از آن به حسرت ياد مي كند و از آنجايي كه اين باغ محل سكونت ابواسحاق اينجو بوده است به ظن قوي حافظ درسفري به اصفهان با سلطان در اين باغ به سر برده و از آن خاطره هايي در ذهن خود داشته و در اين غزل بازگو كرده است. حافظ در غزلي ديگر هم نام زاينده رود را مي آورد و مي فرمايد: خرد درزنده رود انداز و مي نوش به گلبانگ جوانان عراقي

برداشت نمادین از غزل

این بخش، برداشت سرگرمی و تامل شخصی است؛ با معنی ادبی ابیات و پیش بینی قطعی آینده تفاوت دارد.

خیلی غمگین هستی. فکر می کنی همه تو را فراموش کرده اند و دیگر وفا وجود ندارد. تدبیری برای غم خود کن. رازت را به کسی نگو. فعلا در دام بلا هستی که با سعی خودت نجات پیدا می کنی. به عنایت خداوند امیدوار باش.

پرسش های رایج

پرسش های رایج

چگونه غزل حافظ را با شماره یا متن پیدا کنم؟

از فهرست غزل ها انتخاب کنید یا شماره، مصرع یا واژه ای از شعر را در بخش جستجوی متن وارد کنید.

غزلیات حافظ با فال حافظ چه تفاوتی دارد؟

در غزلیات، شعر مشخص را برای مطالعه انتخاب می کنید. فال حافظ ابزار جداگانه ای برای انتخاب شعر همراه تفسیر نمادین است.

آغاز غزل شماره 103 حافظ چیست؟

روز وصل دوستداران یاد باد

نظرات شما

نظرات شما

توجه: شماره موبایل شما در وب‌سایت نمایش داده نمی‌شود
توجه: ایمیل شما در وب‌سایت نمایش داده نمی‌شود

گزارش خطای ابزار

غزلیات حافظ

مشکل را همراه با مراحل ایجاد آن توضیح دهید.

0 / ۵۰۰۰

نمایش تصویر