صبا به تهنیت پیر می فروش آمد
که موسم طرب و عیش و ناز و نوش آمد
معنی بیت 1
نسيم صبا براي گفتن شاد باش نزد پير مي فروش آمد. چرا كه فصل بهار ، فصل شادي و شادماني و عيش نوش فرا رسيده است.
صبا به تهنیت پیر می فروش آمد
که موسم طرب و عیش و ناز و نوش آمد
نسيم صبا براي گفتن شاد باش نزد پير مي فروش آمد. چرا كه فصل بهار ، فصل شادي و شادماني و عيش نوش فرا رسيده است.
هوا مسیح نفس گشت و باد نافه گشای
درخت سبز شد و مرغ در خروش آمد
هوا به مانند نفس مسيحا روح بخش و بادسبب پراكنده شدن بوي خوش و در ختها سبز شده و مرغان به آواز ه خواني افتاد اند .
تنور لاله چنان برفروخت باد بهار
که غنچه غرق عرق گشت و گل به جوش آمد
نسيم بهاري چنان تنور لاله را شعله ور و سرخرنگ كرد كه غنچه از شرم به عرق نشست و گل به هيجان و جنب و جوش افتاد .
به گوش هوش نیوش از من و به عشرت کوش
که این سخن سحر از هاتفم به گوش آمد
با گوش هوش اين گفته را از من بپذير و به شادماني گراي كه سحر گاهي اين سخن از نداي فرشته يي به گوش من رسيد .
ز فکر تفرقه بازآی تا شوی مجموع
به حکم آن که چو شد اهرمن سروش آمد
فكرهاي متفرقه وآرزوههاي جور واجور رارها كن تا جمعيت خاطر و طمأنيه و حضور قلب پيدا كني ، زيرا ديو چو بيرون رود فرشته در آيد.
ز مرغ صبح ندانم که سوسن آزاد
چه گوش کرد که با ده زبان خموش آمد
نمي دانم كه گل سوسن كه از رنگ تعلق آزاد است از بلبل چه شنيده كه با آنكه ده زبان دارد لب فرو بسته است.
چه جای صحبت نامحرم است مجلس انس
سر پیاله بپوشان که خرقه پوش آمد
در انجمن دوستان يكرنگ ، جاي آن نيست كه نامحرمي حضور يابد . سر پياله را بپوشان كه سرو كله خرقه پوش ريا كار پيدا شد.
ز خانقاه به میخانه میرود حافظ
مگر ز مستی زهد ریا به هوش آمد
حافظ خانقاه را ترك گفته يه سوي ميخانه مي رود ، گويا از غرور مستي آفرين تظاهر به پرهيزكاري ، به هوش آمده است.
معنی هر بیت در کنار همان بیت آمده است.
این بخش، برداشت سرگرمی و تامل شخصی است؛ با معنی ادبی ابیات و پیش بینی قطعی آینده تفاوت دارد.
فردی به کمک تان می شتابد و شما را از ورطه ی درد و فلاکت نجات می بخشد. لباس عافیت بر تنتان می کند. کمی عصبانی هستید سعی کنید بر خودتان مسلط باشید. بین کسی جدایی نیاندازید تا بلایا از شما دور شود.
وزن غزل: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فع لن
بحر غزل: مجتث مثمن مخبون اصلم
اين غزل در وصف بهار ، در هشت بيت سروده شده كه چهار بيت اول آن در توصيف آب وهواي معتدل و نسيم روح بخش اين فصل و چهار بيت نهايي آن در توصيه واندرز ، آميخته به نكات عرفاني وارائه طريق صراط مستقيم اهل طريقت است كه به ترتيب چنين است : 1- در بيت پنجم مي فرمايد اينقدر آرزوي خواسته هاي متفرقه خواهشهاي جور واجور در دل مپروان تا جمعيت خاطر طمأنينه پيدا كني . 2- به همان علت كه سوسن با داشتن زبان ، وقتي حرف منطقي از بلبل شنيد خاموش شد نصيحت را از دل و جان بپذيرد و اين تمثيل به صورت غير مستقيم ، به مخاطب ، روش قبول نصيحت را ياد مي دهد . 4 با افراد غير مستعّد و مقلّد و سطحي و متظاهر به دينداري نشست و برخاست مكن. 4- حافظ از خانقاه صوفيان متظاهر به ميكده معرفت روي آورد .
او از غرور ومستي تظاهر به ديانت دست كشيده و به هوش آمده و اين اوست كه دارد با تو اين سخنها رادر ميان مي نهد .