شاهدان گر دلبری زین سان کنند
زاهدان را رخنه در ایمان کنند
معنی بیت 1
زيبا رويان ، اگر بدين گونه دلبري كنند ، در ايمان زاهدان رخنه خواهند نمود .
شاهدان گر دلبری زین سان کنند
زاهدان را رخنه در ایمان کنند
زيبا رويان ، اگر بدين گونه دلبري كنند ، در ايمان زاهدان رخنه خواهند نمود .
هر کجا آن شاخ نرگس بشکفد
گلرخانش دیده نرگسدان کنند
هر چه كه آن شاخه گل نرگس بشكفد خوبرويان ديده خود را به گلدان گل نرگسي مبدّل سازند .
ای جوان سروقد گویی ببر
پیش از آن کز قامتت چوگان کنند
اي جوان بلند بالاي راست اندام ، پيش از آنكه از قد تو چوگان منحني بسازند ( در ميدان زندگي) گويي بزن ( و توفيقي بدست آر).
عاشقان را بر سر خود حکم نیست
هر چه فرمان تو باشد آن کنند
عاشقان از خود اختياري ندارند ، هرچه تو بفرمايي همان كار را مي كنند.
پیش چشمم کمتر است از قطرهای
این حکایتها که از طوفان کنند
اين داستانهات كه از تو فان نوح نقل مي كنند در پيش چشم( اشكبار) من از قطره يي كمتر است.
یار ما چون گیرد آغاز سماع
قدسیان بر عرش دست افشان کنند
آنگاه كه محبوب ما به رقص و سماع بخيزد ، فرشتگان آسمان در عرش به رقص ودست افشاني مي پردازند.
مردم چشمم به خون آغشته شد
در کجا این ظلم بر انسان کنند
مردمك چشم من از زيادي گريه خون آلود شد، در كجاي دنيا بر انسان اين همه ستم روا مي دارند.
خوش برآ با غصه ای دل کاهل راز
عیش خوش در بوته هجران کنند
ای دل، با اندوه خوش بساز؛ زیرا اهل راز شادیِ حقیقی را در بوتهٔ جدایی میپرورانند.
سر مکش حافظ ز آه نیم شب
تا چو صبحت آینه رخشان کنند
اي حافظ از ناله هاي نيمه شب دست برندار ومنصرف مشو تا آينه دلت را به مانند روي صبح ،روشن و تابناك سازند.
معنی هر بیت در کنار همان بیت آمده است.
این بخش، برداشت سرگرمی و تامل شخصی است؛ با معنی ادبی ابیات و پیش بینی قطعی آینده تفاوت دارد.
غافل از حال خویش شده ای. تو جوانی پرشور هستی که از تو برای رسیدن به موفقیت استفاده می کنند و خودت از قافله عقب مانده ای. آنها خیلی از تو پایین تر هستند. سعی کن تو هم عقب نمانی. ظلمی به تو شده که به خاطرش غصه می خوری، ولی خداوند جواب ظالمان را می دهد.
وزن غزل: فاعلاتنفاعلاتن فاعلات
بحر غزل: رمل مسدّس مقصور
غزل مورد شرح ،همانطور كه از انتخاب وزن آن دستگير مي شود، غزلي است عاشقانه كه در فرجه پر شور و حال جواني سروده شده و به آوازي شباهت دارد كه رهگذري عاشق در دل شب از دل پر آرزوي خود سر دهد. توّجه به روي زيباي دلبراني كه دلبري مي كنند و توجه خاص به چشم دلبري كه مورد نظرشاعر است واندرز عاشقانه يي كه شاعر به او مي دهد و توصيه مي نمايدكه : تا جواني دلي به دست آور و در پي آن ، خود را مطيع فرمان او خواندن همه و همه نشانهاي شور جواني عاشقي است كه زبانش به كلام منظوم باز و مي تواند از عهده سرودن آنچه در دل او مي گذرد بر آيد. مطلبي كه ذكر آن ضرورت دارد اين است كه حافظ از همان ايام جواني تا به پيري ، يعني در تمام مدت عمر خود سحر خيز بوده و باز گويي آن در اشعار همه دورانهاي زندگي او از جمله در مقطع همين غزل دليل بر اين مدّعاست و اين به معناي آن است كه اين شاعر قدر ساعات قدر شبها را مي دانسته و در آن ساعات به تفكّر و عبادت و مطالعه و نماز ونياز مي پرداخته است .