شمس - معنی اسم, ریشه, تلفط و اطلاعات دیگر
معنی، ریشه و فراوانی نامها را ببینید و انتخابی آگاهانهتر داشته باشید.
شمس
1- خورشيد؛ 2- (اَعلام) 1) سورهي نود و يكم از قرآن كريم داراي پانزده آيه؛ 2) شمس تبریزی: (شمسالدین محمّدابن علی) [حدود 582- حدود 645 قمری] صوفی و عارف ایرانی، که دیدارش در مولوی [642 هجری] تأثیر شگرفی داشت و مولوی دیوان شمس را به نام او سروده است؛ 3) شمس فخری: [قرن 8 هجری] دایرة المعارف نویس و ادیب ایرانی، مؤلف معیار جمالی؛ 4) شمس قیس رازی: (شمس الدین محمّدابن قیس [زنده در 643 هجری] ، ادیب ایرانی، که از 623 هجری در شیراز میزيست. مؤلف المعجم فی معاییر اشعارالعجم، دربارهي شعر فارسی؛ 5) شمس مغربی (محمّد شیرین) [قرن 7 و8 هجری]، عارف و شاعر ایرانی از مردم تبریز، مؤلف کتابهایی در عرفان.
معنی اسم شمس در لغت نامه دهخدا:
خورشید، آفتاب، آفتابی شدن روز
معنی اسم شمس در فرهنگ فارسی:
شمس قیس شمس الدین محمد بن قیس، آفتاب، خورشید
معنی اسم شمس در فرهنگ معین:
آفتاب، خورشید
معنی اسم شمس در فرهنگ فارسی عمید:
آفتاب، خورشید، نودویکمین سوره قرآن،سوره ای مکی
✨ پرده از اسرار نام خود (شمس) بردارید!
آیا میدانستید هر حرف در نام شما انرژی خاصی دارد؟ همین حالا رازهای پنهان زندگیتان را کشف کنید.
