قمر - معنی اسم, ریشه, تلفط و اطلاعات دیگر

معنی اسم قمر در فرهنگ فارسی عمید :
(نجوم) اجرام سماوی که بر گرد سیارات می گردند، ماه. پنجاه وچهارمین سورۀ قرآن کریم، مکی، دارای ۵۵ آیه. [قدیمی، مجاز] زن زیبا.

معنی اسم قمر در فرهنگ معین :
ماه. جمع : اقمار.

معنی اسم قمر در فرهنگ فارسی :
ماه، کره ماه، هر جسم طبیعی که به دور سیاره یا سیارکی در گردش باشد.

معنی اسم قمر در لغت‌نامه دهخدا :
سوره‌ی پنجاه وچهارمین از قرآن، مکی است وپنجاه و پنج آیت است، پس از نجم و پیش از الرحمن. محترق شدن کتان از ماه. خیره شدن چشم از دیدن برف. شدت یافتن سفیدی چیزی. بیخواب شدن در شب ماه. سیراب شدن شتران. بسیار شدن گیاه و آب. ماه از شب سوم تا آخر ماه و آن را قمر نامند برای سفیدی آن. ماهتاب. جمع : اقمار. قمر هر سیاره‌ی خرد که به گرد سیاره‌ی دیگر که مجذوب آفتابی است گردد. در اصطلاح کیمیاگران کنایه از سیم است. نقره. پرده‌ی قمر آهنگی است در موسیقی.