اسفند - معنی اسم, ریشه, تلفط و اطلاعات دیگر
معنی، ریشه و فراوانی نامها را ببینید و انتخابی آگاهانهتر داشته باشید.
اسفند
(اوستايي) 1- (= اسپند) مقدس؛ 2- (در گاه شماري) ماه دوازدهم از سال شمسي؛ 3- (در گياهي) دانهي سياه خوش بويي كه آن را براي دفع چشم زخم در آتش ميريزند؛ 4- (در گياهي) گياهي علفي چند ساله با گلهاي سفيد و ميوهي ناشكوفا كه دانههايي سياه رنگ در داخل ميوهي آن قرار دارد.
معنی اسم اسفند در لغت نامه دهخدا:
در اوستا سپنته صفت است (در تأنیث سپنتا ) یعنی پاک یا مقدس، این صفت در اوستا برای خود اهورمزدا و گروهی از ایزدان و مردمان و جز آن آورده شده است از جمله برای ارمیتی. سپنته در بسیاری از کلمات بسیط و مرکب فارسی بجا مانده مانند اسفند یا سپند گیاهی که در لاتینی روتا نام دارد.
معنی اسم اسفند در لغت نامه فارسی:
۱. ماه دوازدهم سال شمسی و ماه سوم زمستان ۲. روز پنجم از هر ماه شمسی ۳. یکی از امشاسپندان نماد بردباری و سازش اهورا و نگاهبان زمین ۴. گیاهی است از تیر
معنی اسم اسفند در فرهنگ فارسی معین:
۱. آخرین ماهِ سال شمسی ۲. نام روز پنجم از هر ماه شمسی ۳. یکی از امشاسپندان، نماد بردباری و نگاهبان زمین ۴. گیاهی است با گل های ریز سفیدرنگ و دانه های سیاه که دانه های سیاه آن را برای دفعِ چشم زخم، روی آتش می ریزند.
معنی اسم اسفند در فرهنگ فارسی عمید:
۱. ماه دوازدهم از سال خورشیدی، ماه سوم زمستان ۲. (زیست شناسی) گیاهی خودرو، با گل های سفید کوچک و دانه های ریز سیاه ۳. (زیست شناسی) دانۀ خوش بوی این گیاه که آن را برای دفع چشم زخم در آتش می ریزند ۴. [قدیمی] = اسپندارمذا
✨ پرده از اسرار نام خود (اسفند) بردارید!
آیا میدانستید هر حرف در نام شما انرژی خاصی دارد؟ همین حالا رازهای پنهان زندگیتان را کشف کنید.
