بدیع الزمان - معنی اسم, ریشه, تلفط و اطلاعات دیگر

1- نادر روزگار، آن كه در زمان خود يگانه است و نظيري ندارد. 2- (اعلام) 1) بَدیع الزمان فروزانفر [1278-1349 شمسی] ادیب و عرفان شناس ایرانی، پژوهشگر اندیشه و آثار عطار و مولوی، مؤلف سخن و سخنوران، آثار و احوال عطار نیشابوری، احوال و آثار مولوی، مصحح و ناشر تعدادی اثرهای عرفانی؛ 2) بدیع الزمان همدانی، ابوالفضل احمدابن حسین: [358-398 قمری] نویسنده ی ایرانی، مؤلف مقامات به زبان عربی، نامه های او به نام رسایل بدیع الزمان معروف است؛ 3) بَدیع الزمان میرزای تیموری [قرن 10 قمری] از پادشاهان سلسله ی تیموریان [911 و912 قمری] فرزند سلطان حسین بایقرا بود. بعد از او به همراهی برادرش مظفر حسین میرزای گورکانی حکومت را در دست گرفت اما از شیبک خان شکست خورد و نزد شاه اسماعیل اول صفوی رفت و حاکم ری و سپس تبریز شد. سرانجام به سلطان سلیم عثمانی پیوست و با او به استانبول رفت و در آنجا درگذشت.