بیدل - معنی اسم, ریشه, تلفط و اطلاعات دیگر

1- (در قديم) (به مجاز) دل داده، عاشق؛ 2- (اَعلام) 1) ابوالمعالي ميرزا عبدالقادر ابن عبدالخالق شاعر پارسی گوی هند و نماينده‌ي برجسته‌ي سبک هندی [قرنِ 12هجري]، معروف به بيدل دهلوی؛ 2) قادر بخش صوفی و شاعرِ سند [قرن 13 هجری] مشهور به بيدل سندی؛ 3) سيد محمّدرحيم شاعر و طبيب و نديم فتحعلی شاه و محمّدشاه قاجار از شاعران دوره‌ي بازگشت ادبی معروف به بيدل شيرازی.

معنی اسم بیدل در فرهنگ فارسی عمید:
ترسو، دلتنگ، افسرده، دلداده، دلباخته، عاشق، شیدا، بی‌صبر، بی‌قرار.

معنی اسم بیدل در فرهنگ معین:
آزرده، عاشق، دلداده.

معنی اسم بیدل در لغت‌نامه دهخدا:
(صفت مرکب از: بی + دل ) که دل ندارد یا دل از کف داده، سخت عاشق، دلباخته، محب، دلداده، عاشق شیدا، بیمار از عشق، (اصطلاح عرفان ) دلداده و دلباخته در راه خدا، که دل در راه معرفت حق از کف داده باشد، آزرده، دل گرفته، غمگین، دلتنگ، دلخسته، گرفته، غمناک، مجنون، معتوه، دیوانه، نادان، گول، کودن، ضعیف القلب، بددل، بزدل و نامرد، کم دل، کم جرأت، ترسنده.

معنی اسم بیدل در فرهنگ فارسی:
(صفت) آزرده، گرفته، دلتنگ، عاشق، دلداده، شیدا، دلباخته، افسرده، ترسو.