خضر - معنی اسم, ریشه, تلفط و اطلاعات دیگر

۱- (اَعلام) ۱) پيامبري كه بنا به روایات با شستشو در چشمه‌ي آب حیات عمر جاودان یافته است. او پیوسته گرد جهان می گردد و درماندگان را یاری می‌کند و گاه بر برخی اولیا ظاهر می‌شود؛ ۲) خضر اتابک لر کوچک [۶۹۲-۹۳ قمری] که به دست حسام‌الدین عمر کشته شد. ۲- (در تصوف) خضر مقامي ممتاز دارد و راهنماي سالكان است.

معنی خضر در لغت نامه دهخدا:
نام پیغمبری که صاحب موسی علیه السلام بود و نام اصلی آنرا تالیا گفته اند و پارسیان ایلیا یوهن می گویند. لقب پیغمبر که «ارمیا» نام داشت و در نبوت او اختلاف است، نزد بعضی نبی است و نزد بعضی ولی. نام پیغمبری که خداوند تعالی موسی علیه السلام را به تعلم در نزد او فرستاد و موسی بر کرده های او انکار آورد.

معنی خضر در فرهنگ معین:
سبز شدن، به رنگ برگ درخت درآمدن .
۱. (ص .) سبز ۲. (اِ.) شاخه درخت ۳. زراعت ۴. جای بسیار سبز.

معنی خضر در فرهنگ فارسی عمید:
سبزه، گیاه، سبز.

معنی خضر در فرهنگ فارسی:
نزد مسلمانان نام یکی از انبیاست که موسی را ارشاد کرده و نزد صوفیان نیز مقامی ممتاز دارد . محققان غربی در تشخیص هویت او اختلاف دارند . بعضی گویند دو شخصیت (( ایلیا )) ی نبی و (( جرجیس )) قدیس بصورت خضر در آمده . بموجب روایات اسلامی وی یکی از جاویدانانست .
۱. ( صفت ) سبز ۲. شاخه درخت ۳. زراعت ۴. جای بسیار سبز.