آخرین بروزرسانی: "1405-02-09"
شهاب الدین - معنی اسم, ریشه, تلفط و اطلاعات دیگر
شهاب الدین
1- نورِ دين، آن كه وجودش براي دين تابناك است؛ 2- (اَعلام) 1) شهابالدين عبدالله کرمانی: [قرن 8 و9 هجری] خوشنویس، شاعر و ادیب و موسیقیدان ایرانی، جانشین علیشیر نوایی در وزارت سلطان حسینی بایقرا؛ 2) شهابالدين عمرابن محمّد: (شهابالدين سهروردی) [539-632 قمری] صوفی ایرانی، از پیشوایان فرقهي سهروردیه، مؤلف عوارف المعارف به عربی؛ 3) شهابالدين همدانی: [قرن 8 هجری] صوفی و روحانی ایرانی مقیم هند، مؤلف ذخیرة الملوک؛ 4) شهابالدين یحیی بن حبش: (= شیخ اشراق) [حدود 550-587 قمری] فیلسوف ایرانی بنیانگذار فلسفهي اشراق. در حلب از سوی فقیهان به الحاد متهم شد و به فرمان صلاحالدين ایوبی او را کشتند. از آثار اوست: حکمت اشراق. تلویحات، مَشارع و مطارحات و هیاکِل نور. همه به عربی و داستانهای عرفانی به فارسی از جمله: آواز پر جبرئیل، روزی با جماعت صوفیان، عقل سرخ و لغت موران.
آن که چون ستاره روشنی در دین است، نام حکیم معروف قرن ششم، شهاب الدین سهره وردی
معنی اسم شهاب الدین
اسم شهاب الدین یا به انگلیسی shahaboddin دارای عدد ابجد 403 می باشد. تلفظ این اسم به فارسی شهابالدين و تلفظ این اسم به انگلیسی /ša(e)hāboddin/ می باشد.