غزل - معنی اسم, ریشه, تلفط و اطلاعات دیگر

1- (در ادبيات) نوعي شعر، شعر عاشقانه؛ 2- (در موسيقي ايراني) هر نوع سخن آهنگين [معمولاً به زبان فارسي] كه به آواز يا همراه سازها خوانده مي‌شده است.

معنی اسم غزل در فرهنگ فارسی عمید :
(ادبی) شعری که معمولاً بین هفت تا پانزده بیت سروده می شود و موضوع آن غنایی و عاشقانه است، شعر عاشقانه. (اسم مصدر) [قدیمی] سخن گفتن با زنان و عشق بازی کردن. (اسم مصدر) [قدیمی] سخنی که در وصف زنان و در عشق آنان گفته شود، حدیث عشق زنان.

معنی اسم غزل در فرهنگ معین :
عشق بازی کردن. حکایت کردن از عشق به زنان. شعری مرکب از چند بیت که دارای یک وزن بوده و آخر مصراع اول با آخر مصراع های دوم هم قافیه باشد.

معنی اسم غزل در لغت‌نامه دهخدا :
سخن گفتن با زنان و عشقبازی نمودن. حدیث زنان و حدیث عشق ایشان کردن. محادثه با زنان. بازی کردن به محبوب. حکایت کردن از جوانی و حدیث صحبت و عشق زنان. دوست داشتن حدیث با زنان و صحبت با ایشان. جمع : غُزول. در موسیقی یک قسمت از چهار قسمت نوبت مرتب یعنی تألیف کامل است، و آن چهار قسمت قول است و غزل و ترانه و فروداشت.