مانی - معنی اسم, ریشه, تلفط و اطلاعات دیگر

1- ماني (در لغت) به معني «انديشمند» است؛ 2- (اَعلام) [215-276 میلادی] بنيان‌گذار آئين مانوي، وي پسر «فاتك» بود و در ايام جواني به آموختن علوم و حكمت و غور و مطالعه در اديان زرتشتي و عيسوي و ساير دين‌هاي زمان خويش پرداخت و در 24 سالگي ادعاي پيامبري كرد و آئين خود را آشكار ساخت. آموزه‌هاي خود را در کتابی به نام شاپورگان نوشت و به نزد شاپور اول ساسانی برد و مورد پذیرش او قرار گرفت. ولی بعداً شاپور او را تبعید کرد و مانی به هند، تبت و چین رفت. در زمان هرمز به ایران بازگشت [272 میلادی] و مورد پذیرش شاه قرار گرفت و به انتشار آیین خود پرداخت. ولی بهرام اول جانشین هرمز او را دستگیر و محاکمه کرد و کشت. از کتابهای دیگر مانی ارژنگ بوده است.

معنی اسم مانی در فرهنگ فارسی معین :
۱ - دیوانگی ، جنون . ۲ - علاقه مفرط به چیزی یا عملی .

معنی اسم مانی در لغت نامه دهخدا :
نام نقاشی بوده مشهوردر زمان اردشیر و بعضی گویند در زمان بهرام شاه بودو بعد از عیسی علیه السلام ظاهر شد و دعوی پیغمبری کرد، و بهرام شاه بن هرمز شاه او را به قتل آورد.

معنی اسم مانی در واژه نامه آزاد :
ماندگار ،ماندنى ، جاوید

اگر به دنبال نامی زیبا، دلنشین، خاص و با کلاس هستید و تا این لحظه نتوانستید آن را پیدا کنید؛ ما به شما نام زیبای مانی را معرفی می کنیم؛ زیرا این نام زیبا تمامی این ویژگی ها را باهم در خود جای داده است.

مانی از نام های زیبای پسرانه با ریشه فارسی به معنای: اندیشمند، دیوانگی، جنون، ماندگار، ماندنى و جاوید ذکر شده است، همچنین مانی نام بنیانگذار آیین مانوی نیز بود که وي پسر فاتك بود و در ايام جواني به آموختن علوم و حكمت و غور و مطالعه در اديان زرتشتي و عيسوي و ساير دين‌هاي زمان خويش پرداخت و در 24 سالگي ادعاي پيامبري كرد و آئين خود را آشكار ساخت.

نظرات خود را درباره مانی برای ما بفرستید.