واحد - معنی اسم, ریشه, تلفط و اطلاعات دیگر

1- آن‌كه در نوع خود بي‌نظير و منحصر به فرد است، يگانه، بي‌مثل، يكتا؛ 2- از نامهای خداوند؛ 3- (اعلام) 1) واحد تبریزی، مولانا رجبعلی [1008 میلادی] از شعرا و عرفای عصر شاه عباس بزرگ صفوی که بسیار مورد احترام و تکریم شاه مزبور بود. وی شعر میسرود و کتابی به نام کلید بهشت نیز تألیف کرد و سرانجام در اصفهان درگذشت؛ 2) واحدالعین، اسماعیل بن سمیع اصفهانی [1277 میلادی] از بزرگان علمای معقول و از شاگردان ملاعلی نوری، از آثار اوست: شرح عرشیهی ملاصدرا، حاشیهی مشاعِر ملاصدرا و حاشیهی شوراق ملاعبدالرزاق لاهیجی؛ 3) میرزا لطف الله واحد شیرازی [سدهی 14 قمری] میرزا لطف الله حمزوی، نقاش، قلمدان ساز و شاعر ایرانی، فرزند میرزا نصرالله مستوفی بود. در چهره پردازی، گل و مرغ، منظره سازی، تذهیب و گونههای مختلف طلاکاری استاد بود. خط نستعلیق را نیکو مینوشت و شعر نیز میسرود. قلمدانهای نفیسی از وی بر جا مانده است که تاریخ تهیهی آنها بیشتر دههی دوم سدهی 14 قمری است.

معنی اسم واحد در فرهنگ فارسی عمید :
۱. (ریاضی) اولین عدد صحیح؛ یک.
۲. (صفت) ویژگی چیزهایی که یکی محسوب می‌شوند؛ یک؛ یگانه: همهٴ آن‌ها مسلک واحدی داشتند.
۳. هریک از خانه‌های یک ساختمان.
۴. مقدار درسی که دانشجو یا دانش‌آموز در یک نیمسال می‌گذراند.
۵. (صفت) یکتا؛ بی‌نظیر.
۶. بخشی از یک اداره.
۷. (فقه) (صفت) ویژگی خبری که متواتر نباشد.
۸. (صفت) از نام‌ها و صفات خداوند.

معنی اسم واحد در فرهنگ فارسی معین :
۱. یک، یکی
۲. یگانه، یکتا
۳. مجموعه افرادی که مأمور انجام عملیات مشترکی هستند
۴. یک ساعت درس در هفته در یک نیم سال تحصیلی دوره دانشگاهی