پروانه - معنی اسم, ریشه, تلفط و اطلاعات دیگر

معنی اسم پروانه در لغت‌نامه دهخدا :
دلیل، رهبر، پیشرو لشکر، حشره ای است پرنده ، سیاه رنگ ، بزرگتر از زنبور سرخ با پری دودی رنگ پهن و دراز که به تابستان پیرامون چراغ گردد و گاه به گرمای چراغ بسوزد، مجازاً، بمعنی نور چراغ و شمع، فرمان پادشاهان، حکم نامه، حکم، اذن، جواز، اجازه، اجازه نامه، تذکره ٔ عبور و مرور، گذرنامه، بار، برات، حواله، قاصد، پیک، برید، پروانچه، حامل خرائط و آنرا خادم نیز گویند، حاجب، فرمان رساننده، گلی است، مَلَخک (هواپیما، کشتی )، حشرات چهارباله به رنگهای گوناگون زیبا که از عصاره ٔ گل تغذیه کنند. و این معنی برای این کلمه پیش قدما معمول نبوده است و امروز آنها را شاه پَرَک (و به غلط شب پره) نامند.

معنی اسم پروانه در فرهنگ فارسی :
فرمان پادشاهان، حکم، نامه حکم، جواز، اجازه نامه، تذکره، اذن، اجازه عبور و مرور، گذرنامه، برات، حواله.

معنی اسم پروانه در فرهنگ معین :
اسبابی به صورت چرخ پره دار چرخان یا پنکه مثل پروانه کشتی، نوشته ای رسمی که به دارنده آن اجازه کار معینی را می دهد مثل پروانه وکالت، جواز، اجازه نامه، حکم، فرمان پادشاهان، دلیل، رهبر، یکی از گوشه های همایون، نام عمومی هر یک از تیره پروانگان جزو رده حشرات که گونه و اقسام متعدد دارد.

معنی اسم پروانه در فرهنگ فارسی عمید :
(زیست شناسی) حشره ای با بال های نازک رنگین که روی گل ها و گیا هان می نشیند و شیرۀ آن ها را می مکد، شاه پرک، پروانۀ روز. آلتی پره دار که دور خود بچرخد: پروانهٴ هواپیما. اجازۀ رسمی که از طرف دولت برای انجام کاری معیّن صادر شود، اجازه نامه، لیسانس. حکم، فرمان. اذن، اجازه، جواز. (زیست شناسی) حشرۀ بال دار کوچکی که شب ها گرد چراغ یا شمع می گردد و گاه در شعلۀ شمع می سوزد. (موسیقی) گوشه ای در دستگاه های ماهور، همایون، و راست پنجگاه.