پنام - معنی اسم, ریشه, تلفط و اطلاعات دیگر

(در اوستايی، paiti dāna) (در پهلوی، padām، pandām، panum) (در قديم) پارچه‌اي معمولاً چهارگوش كه زرتشتيان هنگام مراسم مذهبي بر دهان مي‌بندند.

معنی اسم پنام در فرهنگ فارسی عمید:
روبند، در آیین زردشتی، پارچۀ پنبه ای سفید چهارگوشه که زردشتیان هنگامی که موبد در مقابل آتش مقدس اوستا می خواند و مراسم مذهبی به جا می آورد جلو دهان آویزان می کنند و بندهای آن را به پشت سر می بندند، حرز، تعویذ، چشم پنام، دعایی که برای دفع چشم زخم بنویسند و با خود نگه دارند، (صفت) ‹پنهام› پنهان، پوشیده.

معنی اسم پنام در فرهنگ معین:
پارچه ای چهارگوشه که در دو گوشه آن دو بند دوزند و پیشوایان زرتشتی در وقت خواندن اوستا یا نزدیک شدن به آتش آن را بر روی خود بندند تا چیزهای مقدس از دم آنان آلوده نشود، پدام هم گویند.

معنی اسم پنام در لغت‌نامه دهخدا:
در اوستا پئیتی دان ّ و در پهلوی پدام و پندام و پنوم گویند، تعویذی باشد که به جهت دفع چشم زخم بکار آرند، تعویذ بود که به جهت چشم زخم با خود دارند و آن را چشم پنام نیز گویند، حرز، وقایه، آنچه برای چشم زخم کنند، پوشیده، پنهان، مخفف پنمام بمعنی پنهان.

معنی اسم پنام در فرهنگ فارسی:
(اسم) پارچه ای چهار گوشه که در دو گوشه آن دو بند دوزند و زرتشتیان در وقت خواندن اوستا یا نزدیک شدن باتش آنرا بروی خود بندند، تعویذی که بجهت دفع چشم زخم بکار آرند، حزر، وقایه، اعمالی که بجهت دفع چشم زخم کنند، (صفت) پوشیده، پنهان.