کوکب - معنی اسم, ریشه, تلفط و اطلاعات دیگر

معنی اسم کوکب در فرهنگ فارسی عمید :
(نجوم) ستاره. (زیست شناسی) گلی زینتی، پُرپَر، و به رنگ های سرخ، زرد، سفید، و بنفش که از طریق پیاز زیاد می شود. [قدیمی، مجاز] اشک. [قدیمی، مجاز] میخ تزئینی شمشیر.

معنی اسم کوکب در فرهنگ معین :
ستاره. جمع : کواکب. گیاهی زینتی دایمی از تیره مرکبان دارای گل های پُر پَر، زیبا و بادوام .

معنی اسم کوکب در فرهنگ فارسی :
ستاره، جمع : کواکب. گیاهی است از تیره مرکبان و از دسته آفتابیها که دارای نهنج بزرگی است و برگ‌های متقابل دارد. ریشه اش غده ای افشان و محتوی ذخایر اینولین فراوان است (نظیر غده های سیب زمینی ترشی). این گیاه را بجهت گل‌های زیبایی که دارد در باغ‌ها بعنوان گلی زمینی میکارند. گل‌های کوکب درشت و پرپر و به‌رنگ‌های ارغوانی زرد سفید قرمز یا بنفش می‌باشند.

معنی اسم کوکب در لغت‌نامه دهخدا :
ستاره. ستاره ٔ بزرگ یا عام است. جمع : کواکب. هر چیز درخشنده ٔ مدورشکل. صورتی از زر و سیم و جواهر که بر کمربند و قبضه ٔ کارد و شمشیر و ترکش و جز آن کنند. آنچه از زر و سیم به صورت ستاره ای بر قبضه ٔشمشیر و کمان و ترکش نشانند. گل میخ طلا و نقره. آنچه درنشانند از جواهر ثمینه بر کمر و ترکش و کمان دان وچیزهای دیگر. ماه. خورشید. میخ. میخ و وتد. مسمار. ستاره مانندی خرد که حاصل شده است از میخ‌های ته کفش. قسمی گل زینتی. گیاهی است از تیره‌ی مرکبان و از دسته‌ی آفتابی‌ها که دارای نهنج بزرگی است و برگ‌های متقابل دارد. ریشه اش غده ای افشان و محتوی ذخایر اینولین فراوان است (نظیر غده های سیب زمینی ترشی) این گیاه را به جهت گل‌های زیبایی که دارد در باغ‌ها به عنوان زینتی می کارند. سپیدی در سیاهه‌ی چشم. درخش آهن و شمشیر.