کیا - معنی اسم, ریشه, تلفط و اطلاعات دیگر

۱- (در قديم) پادشاه، سلطان، حاكم، فرمانروا، والي؛ ۲-(به مجاز) سرور و بزرگ؛ ۳- (به مجاز) حرمت، عزت، آبرو؛ ۴- (اَعلام) عنوان بعضي از حكام و رؤساي طبرستان و گيلان در قديم.

معنی اسم کیا در فرهنگ فارسی عمید :
[مجاز] بزرگ، صاحب، خداوند، پادشاه، حاکم، مرزبان، پهلوان.

معنی اسم کیا در فرهنگ معین :
بزرگ، سرور، پادشاه، حاکم، مرزبان، پهلوان.

معنی اسم کیا در فرهنگ فارسی :
بزرگ، صاحب، خداوند، پادشاه، حاکم، مرزبان، پهلوان کیایی، بزرگی، فرمانروایی، والی (مطلقا )، حاکم والی طبرستان و گیلان از بزرگان گیلان و مازندران (خصوصا) توضیح این کلمه حتی بر علما اطلاق شده مانند کیاهراسی معاصر غزالی، بزرگ، سرور، [ گویش مازنی ] /kiaa/ از خاندان های شهرستان کردکوی، پیشوند یا پساوندی که به همراه نام بزرگان، سرداران و سادات می‌آمده است، شریف.

معنی اسم کیا در لغت‌نامه دهخدا :
به معنی کی است که پادشاه بزرگ جبار باشد، پادشاه بزرگ، کی و پادشاه بزرگ، مجازاً به معنی عموم حکام و فرماندهان آمده، حاکم و والی مطلقاً، بعضی سادات گیلان را نیز که سلطنت گیلان بوده کیا و کارکیا می‌خوانده‌اند تا به جایی رسیده که به حاکم و رئیس ده نیز کیا اطلاق می نموده اند، حاکم و والی طبرستان و گیلان. از بزرگان گیلان و مازندران (خصوصاً)، توضیح آنکه این کلمه حتی بر علما اطلاق شده مانند «کیاهراسی » معاصر غزالی، لقب عام امرای مازندران، مرزبان، مرزبان را نیز گویند که زمین دار باشد یعنی پادشاه کوچک، مرزبان و زمین دار، پهلوان را هم می‌گویند، سرور، بزرگ، به معنی صاحب و خداوند نیز آمده است، به معنی پاکیزه ولطیف هم گفته‌اند، پاکیزه و لطیف و پاک.