اتابک - معنی اسم, ریشه, تلفط و اطلاعات دیگر

(تركي) 1- پدربزرگ؛ 2- (در قديم) در دوره‌ي قاجار, لقبي كه به وزيران داده مي‌شد؛ 3- لقب هر يك از پادشاهان مستقل كه حكومت‌هاي محلي داشتند؛ كسي كه پرورش فرزندان پادشاه و بزرگان را بر عهده داشت؛ 4- (اَعلام) 1) میرزاعلی اصغرخان اتابک: [1274-1325 قمری] دولتمرد ایرانی، ملقب به امین سلطان، که در زمان سه پادشاه سه بار صدر اعظم شد و سرانجام به دست یکی از مجاهدان آذربایجانی کشته شد؛ 2) نصرت‌الدین ابوبکر: از اتابکان آذربایجان [587-607 قمری] ملقب به اتابک ابوبکر، که از سپاهیان ملکه‌ي گرجستان شکست خورد و بخشی از قلمرواش را از دست داد.

معنی اسم اتابک در فرهنگ فارسی عمید:
در دورۀ قاجار وزیر بزرگ، حاکم محلی، مربی کودک، به ویژه مربی شاهزادگان.

معنی اسم اتابک در فرهنگ معین:
پدربزرگ، عنوانی که در دستگاه حکومتی سلجوقی به غلامان ترکی که از خود شایستگی نشان می‌دادند داده می‌شد و به عنوان مربی شاهزادگان تعیین می‌شدند، وزیر بزرگ .

معنی اسم اتابک در فرهنگ فارسی:
پدر بزرگ، لالا و مؤدب مربی کودک (مخصوصا مربی شاهزادگان)، وزیر بزرگ، پادشاه.

معنی اسم اتابک در لغت‌نامه دهخدا:
مرکب از دو کلمه ٔ ترکی اتا به معنی پدر و بک شاید مخفف بیوک به معنی بزرگ یا پدر بزرگ، لالا و مؤدب و مربی کودک بالخاصه شاهزادگان، وزیر بزرگ، پادشاه.