توس - معنی اسم, ریشه, تلفط و اطلاعات دیگر

1- (در گياهي) درختي بزرگ و جنگلي، غان؛ 2- (اَعلام) 1) (در شاهنامه) (= طوس)، پسر نوذر پهلوان و سردار بزرگ ايران در دوره‌ي كيقباد، كيكاووس و كيخسرو. سردار لشکر ایران در جنگهای میان ایران و توران؛ 2) توس (= طوس) نام قدیم ناحیه‌اي در شمال خراسان، کمابیش معادل شهرستان مشهد کنونی، که شهرهای مهمش تابران، نوقان و رادکان بود؛ 3) نام جایی (روستایی) در بخش مرکزی شهرستان مشهد، آرامگاه فردوسی شاعر ایرانی - سراینده‌ي شاهکار بزرگ شاهنامه - در آنجا واقع است.

معنی اسم توس در فرهنگ فارسی عمید:
غان.

معنی اسم توس در لغت‌نامه دهخدا:
درختی است و در دره‌های فرعی رودخانه ٔ کرج است، نام این درخت دردره ٔ شهرستانک، توس است و آن را سندر، غان ، غوش ، غوشه ، تیس و تامول نیز نامند، علمای گیاه شناسی پیش از پروفسور گااوبا، این درخت را در نباتات ایران نام نبرده اند و گااوبا، بار اول بیشه ای از آن در دره ٔ غربی شهرستانک که به جاده ٔ چالوس می‌پیوندد یافته است، پهلوان مشهور که آن را توس بن نوذر گویند، نام پسر نوذر بوده که در دربار شاهنشاه ایران کاوس و کیقباد و کیخسرو اسپهبدی داشته.

معنی اسم توس در فرهنگ فارسی:
(اسم) غان، پهلوان مشهور که آن را توس بن نوذر گویند.