توفان - معنی اسم, ریشه, تلفط و اطلاعات دیگر

(= طوفان)، 1- جريان هوايي بسيار شديد معمولاًَ همراه باران، برف، تگرگ يا رعد و برق؛ 2- (در اصطلاح جغرافي) باد شديدی با درجه 11 [طبقه بندی بوفورت] که سرعت آن به حدود 95 تا 115 کيلومتر در ساعت برسد؛ 3- غوغا، هياهو؛ 4- (اَعلام) توفانِ نوح، ← نوح.

معنی اسم توفان در فرهنگ فارسی عمید:
غران، غرش کنان، جوش وخروش کنان، شور و غوغا کنان، طوفان.

معنی اسم توفان در فرهنگ معین:
باد سخت، جوش و خروش.

معنی اسم توفان در لغت‌نامه دهخدا:
شور و غوغا و فریاد و صدا و غلغله ای که از ازدحام مردم و یا جانوران درافتد و غرش و خروش دریا و تندباد و باد شدید و طوفان، بعضی طوفان را معرب توفان دانسته اند که در قاموس گفته باران سخت و آب که از زمین برآید و هر چیز که غالب و سیار باشد و همه را فروگیرد، در این صورت طوفان بادی نیزممکن است چنانکه بعضی منجمین در بعضی اوقات حکم کرده اند، نعت فاعلی از توفیدن به معنی فریادکننده، غران، ولی طوفان عربی از ریشه ٔ دیگری است.

معنی اسم توفان در فرهنگ فارسی:
جوش وخروش، شور و غوغا، بهم خوردگی هوا و وزش بادهای سخت، حرکت شدید امواج، [storm] [علوم جَوّ] حالت آشفتگی در جوّ که بر سطح زمین تأثیر بگذارد و نشان دهندۀ هوای نامساعد و احتمالاً مخرب باشد.