جمشید - معنی اسم, ریشه, تلفط و اطلاعات دیگر

۱- به معناي جم درخشان يا جم شاه؛ ۲- (اَعلام) آخرین شاه پيشدادي در داستانهای ملی ایران، ملقب به جَم، که ۶۵۰ سال پادشاهی کرد و در سیصد سال نخست آن هیچ بیماری و مرگ نبود. سپس او گمراه و ستمکار شد و مردم به یاری ضحاک بر او شوریدند. او از ایران گریخت و مردم پس از صد سال او را در نزدیکی دریای چین یافتند و با اره دو نیم کردند.

معنی اسم جمشید در لغت‌نامه دهخدا :
نام پادشاهی است معروف که او را عربان منوشلخ گویند. وی در اول جم نام داشت یعنی سلطان و پادشاه بزرگ و سبب جمشید گفتن آن شد که او سیر عالم میکرد، چون به آذربایجان رسید روزی بود که آفتاب بنقطه ٔ اول حمل آمده بود، فرمود که تخت مرصعی را در جای بلندی گذاشتند و تاج مرصعی برسر نهاده بر آن تخت نشست ، چون آفتاب طلوع کرد شعاع و پرتو آفتاب بر آن تاج و تخت افتاد، شعاعی در غایت روشنی پدید آمد و چون بزبان پهلوی شعاع را شید میگویند این لفظ را بر جم افزودند و جمشید گفتند یعنی پادشاه روشن و در آن روز جشنی عظیم کردند و آن روز را نوروز نام نهادند.

معنی اسم جمشید در دانشنامه عمومی :
جمشید یکی از پادشاهانِ اساطیری ایرانی است و قدمتی بس کهن دارد. نام او در اوستا و متون پهلوی و متن های دوران اسلامی آمده است. در اسطوره های ایرانی کارهایی سخت بزرگ به او نسبت داده شده است. جمشید در شاهنامه، فرزندِ تهمورث و شاهی فرهمند است که سرانجام به خاطرِ خودبینی و غرور فرّه ایزدی(فر به معنی عزت چیزی مثل حمایت مردمی را ازدست می دهد و به دستِ ضحاک کشته می شود.

آیا می‌دانید عید نوروز که یکی از جشن های باستانی و مهم ایرانیان است و با این جشن شروع فصل بهار و بیدار شدن زمین را جشن می‌گیرند از زمان چه کسی آغاز شد و چه کسی این رسم زیبا را باب کرد؟ "جمشید"

جمشید در وداها؛ جم آمده است، به معنای پسر خورشید، او نخستین بشری است که مرگ بر او چیره شده و بر دوزخ حکومت می‌کند. در تاریخ ایران باستان جمشید یکی از پادشاهان پیشدادی است کسی که به نقل از اوستا نخستین کسی است که اهورامزدا دینش را به او سپرد. در روایات تاریخی آمده است که او مدت سیصد سالی که بر مردم حکومت کرد، به سبب آنکه دارای فر ایزدی بود، هیچ بیماری و آفتی نبوده است، تا اینکه او گمراه شد، جهان برآشفت و بیماری و مرگ بازگشت.

و اما برگردیم به ابتدای سخنمان و عید باستانی نوروز، داستان از این قرار بود که پادشاه جمشید که جم نام داشت، بخاطر قدرت و بزرگی که اهورامزدا به او عطا کرده بود می‌توانست در عالم سیر و سیاحت کند، وقتی به آذربایجان رسید، آفتاب به نقطه‌ی اول حمل آمده بود، دستور داد که تخت بزرگ و بلندی را در مکان رفیعی قرار دهند، تاج زیبایی بر سر گذاشت و بر تخت نشست، آفتاب که طلوع کرد، شعاع و پرتو آفتاب بر آن تاج و تخت افتاد، شعاعی بسیار درخشنده و نورانی که همه جا را روشن کرد و تاج و تخت را در نور آن می‌درخشید. چون در زبان پهاوی شعاع خورشید را شید می‎گویند بخاطر درخشندگی و نورانی شدن پادشاه جم بر سریر قدرت، در مجموع او را جمشید نام نهادند. جمشید به معنای پادشاه روشن است، در آن روز جشنی برپا کردند که بسیار بزرگ و زیبا بود و آن روز  روشن را نوروز نامگذاری کردند. از آن زمان تا کنون این جشن بزرگ و باستانی هرساله با شروع فصل بهار در کشورهای مختلف به خصوص ایران برگزار می‌شود.

 نظر شما راجع به این اسم بزرگ و با صلابت چیه؟ آیا احساس خوبی به این اسم دارید؟