حسن - معنی اسم, ریشه, تلفط و اطلاعات دیگر

حَسَن در لغت صفت مذكر از حُسن به معناي نيكو و زيباست . و نيز از «حَسَنَ يَحسُنُ حُسناً» به معني زيبا شد و نيكو شد . بقول حافظ: جمال حسن در حّد نصاب است زكاتم ده كه مسكين و فقيرم همچنين به معناي ملاحت، بهجت و صحت بكار مي رود . حسن نام دومين امام معصوم فرزند امام علي (ع) و فاطمه زهرا (س) است كه او را سبط اكبر رسول الله (ص) هم مي گويند. امام حسن (ع) در علم و حلم و مهرباني زبانزد خاص و عام بوده است. دوران ده ساله امامت آن بزرگوار با خلافت غاصبانه معاويه پسر ابوسفيان همراه بوده است كه سرانجام با حيله معاويه در 28 صفر سال 50 هجري به فيض شهادت نائل آمد. هر كس نام فرزندش حسن باشد و حرمت اين نام در آن خانواده حفظ گردد، تأثير اخلاقي و رواني بسزائي در اعضاي خانواده خواهد داشت بطوريكه همگان به ويژه فردي كه نام او «حسن» است به حُسن خلق و گذشت و مهرباني آراسته خواهد شد. و پيام آيه شريفه: «فتقبّلها ربُّها بقبولٌ حسنٍ و أًنبتَها نباتاً حسناً » در حق آنها جاري خواهد شد. توسل به نام امام حسن (ع) و ذكر مدام آن در سحرها و بعد از نماز صبح موجب جوشش محبت در اعضاي خانواده و خوش نامي در بين جامعه و رفع كدورت ها و دلتنگي ها در بين خويشاوندان خواهد شد. و در فرداي قيامت كساني كه به اين نام مزيّن هستند با ذكر نامشان در صحراي محشر مورد شفاعت آن بزرگوار قرار خواهند گرفت. ز عشق آل طه گشته ام مست دگر حالي از اين خوشتر نخواهم بـراي زينت جان در دو عالـم بجـز خُلق حسن زيور نـخواهـم

معی اسم حسن در فرهنگ معین :
نیکو، جمیل، ج : حِسان.

معنی اسم حسن در دانشنامه اسلامی :
به صورتی نیکو(حسن عبارت است از هر چیزی که بهجت و شادابی آورد و انسان به سوی آن رغبت کند.)

معی اسم حسن در فرهنگ فارسی عمید :
خوب، نیکو، (فقه) ویژگی حدیثی با سند معتبر، زیبایی، جمال.

معنی اسم حسن در لغت‌نامه دهخدا :
در اصطلاح علم درایت نوعی از احادیث به این لقب شناخته شود. آملی گوید: و حسن آن است که در اسناد آن تهمتی نباشد،و شاذ نبود... و بعضی از متأخران گفتند: حسن آن است که در او ضعفی غیرمحتمل نباشد. و صلاحیت آن داشته باشد که بدو عمل کنند. و به اتفاق همه حدیث حسن حجت است، همچون حدیث صحیح، و اگرچه دون اوست در قوت. درختی است خوش نما، استخوانی نزدیک آرنج، کناره ٔ استخوان ساق دست از سوی انگشت بزرگ، پشته ٔ بلند، خوبان.

 

باید بنویسیم ترا ماه تر از ماه
زیباتر و تابنده تر از ماه سر از ماه
مهتاب دلش خواست که چون روی تو باشد
پس آمده بردارد اگر شد اثر از ماه
«محسن ناصحی»

«اَللّهُمَّ إنّیِ اُحِبُّ حَسَناً فَاَحِبَّهُ وَ اَحَبَّ اللهُ مَنْ یُحِبهُ»
خداوند من حسن را دوست می‌دارم تو هم او را دوست بدار و هركه حسنم را دوست بدارد خداوند او را دوست می‌دارد.
كنز العمال ج 16، ص 262 ـ ج 5، ص102