خلیل - معنی اسم, ریشه, تلفط و اطلاعات دیگر

۱- دوست، دوست يكدل؛ ۲- (اَعلام) لقب حضرت ابراهيم(ع) در قرآن كريم. (سوره‌ي نساء آيه‌ي ۱۲۵).

بتولای تو در آتش محنت چوخلیل 
گوییادر چمن لاله و ریحان بودم

سعدی

همه‌ی انسان ها با ورود به زندگی اجتماعی و مراوده با انسان های مختلف دوستانی برای خود انتخاب می‌کنند. هرکسی برای انتخاب دوست خود، معیار ها و ملاک های خاص خود را دارد. اتفاق می‌افتد که فردی را برای دوستی انتخاب می‌کنید اما بعد از مدتی متوجه می‌شوید که او تغییر کرده و دیگر نمیتوانید با او ارتباط برقرار کنید. یا بعضی دوستی ها، مربوط به یک دوره‌ی خاص یا زمان و مکان خاصی هستند و با گذشت زمان و خارج شدن از آن مکان دوستی ها هم کمرنگ می‌شوند. مثل دوستان دوران مجردی، دوستان دوران مدرسه یا دانشگاه. اما در میان این افراد برخی دوستان هستند که انتخاب شما برای ارتباطی طولانی و صمیمانه هستند. دوستانی که از خانواده شما یه شما نزدیکترند و یا شما آنها را به جمع های خصوصی و خانوادگی خود راه می‌دهید و او را عضوی از خانواده خود می‌دانید. این دوستان باید خصوصیات خیلی خوبی داشته باشند که اینهمه فاصله ‌اشان را با شما کم کرده‌اند. مثلا ممکن است انسان های بسیار خونگرم و مهربانی باشند، آدم های صالح و مشکل‌گشایی باشند و یا شنونده خوبی برای حرفای شما باشند یا با آنها لحظات خوشی رقم بخورد. در نهایت آنها را در یک جمله خلاصه می‌کنیم. آنها یاران همدل و یکرنگی برای شما هستند. دروغ و دغل بازی ندارند و به فکر شما هستند.

حضرت ابراهیم(ع) تمام خصوصیات یک دوست خوب و یکدل را داشتند، به همین سبب خداوند در قرآن ایشان را خلیل لقب دادند. خلیل نامی با ریشه‌ی عربی به معنای دوست است. اگر دوست دارید پسرتان همانطور که خداوند حضرت ابراهیم را دوست خود نامید، دوست خداوند بنامید، نام خلیل را برای او انتخاب کنید، این نام برای پسرتان شان و منزلت می‌آورد، او را بزرگ و با صلابت می‌کند، و دوستی، همدلی و یکرنگی را به او می‌آموزد.

نظر شما راجع به اسم خلیل چیه؟ آیا دوستی خلیل اطرافتان دارید؟