رام - معنی اسم, ریشه, تلفط و اطلاعات دیگر

۱- مأنوس، خوگير، الفت گرفته؛ ۲- (در قديم) موافق، سازگار؛ ۳- شاد و خوشحال، رامي، رامين؛ ۴- (در قديم) (در گاه شماري) روز بيست و يكم از هر ماه شمسي در ايران قديم.

از شخصیت‌های شاهنامه، نام یکی از سرداران بهرام چوبین

معنی اسم رام در فرهنگ فارسی عمید:
آرام، خوگرفته، الفت گرفته، [مقابلِ توسن و سرکش] فرمانبردار، (اسم) [قدیمی] در آیین زردشتی، از ایزدان، (اسم) [قدیمی] روز بیست ویکم از هر ماه خورشیدی.

معنی اسم رام در فرهنگ معین:
مطیع، فرمانبردار، خو گرفته، آموخته، در آیین زردشتی یکی از ایزدان و نام بیست ویکم از هر ماه شمسی.

معنی اسم رام در لغت‌نامه دهخدا:
(صفت) مقابل توسن، مقابل بدلگام، مقابل چموش، مقابل سرکش و بدرام، ذلول، ذلولی، ضارع، ضرع، ضرعه، ضروع، نرم، شوق و نشاط، شادی و خوشی، رامش و صلح و سازش که در اوستا رامن یا رامه و در پهلوی رامشن آمده است،(اِسم) آرام و طاقت و آرامیدن، راحت، لقب ملوک هند، نام روز بیست ویکم از ماه‌های پارسی چه مطابق رسم زرتشتیان هر یک از سی روز ماه بنام فرشته ای موسوم بوده است،

معنی اسم رام در فرهنگ فارسی:
(صفت) مطیع، فرمانبردار، الفت گرفته، آموخته، دست آموز، انسی، مقابل وحشی، خوشحال، شاد، (اسم) آرام، نام ایزدیست، بیست و یکم از هر ماه شمسی ( بنام ایزد مزبور ).