عمر - معنی اسم, ریشه, تلفط و اطلاعات دیگر

(اَعلام) 1) عمر ابن خطاب: [قرن اول هجری] دومین خلیفه‌ي مسلمانان [13-23 قمری] و صحابي پیامبر اسلام(ص)، که در زمان او ایران، شام، فلسطین و مصر به تصرف مسلمانان درآمد؛ 2) عمر ابن سهلان: [قرن 6 هجری] دانشمند و فیلسوف ایرانی، مؤلف شرح رسالةالطیر ابن سینا (ترجمه)، رسالةالسنجریه، به فارسی و بصایر نصیریه، در منطق به عربی؛ 3) عمرابن عبدالعزیز: هشتمین خلیفه‌ي اموی [99-101 قمری]، که به پرهیزکاری و پیروی از سنت شهرت داشت، به اصلاح امور مالی پرداخت و نسبت به شیعیان بردباری در پیش گرفت؛ 4) عمر ابن فرحان: [قرن 1 و2 هجری] اخترشناس، معمار و مترجم ایرانی، از مردم طبرستان، ساکن بغداد، از طراحان شهر بغداد و مترجم کتابهای پهلوی به عربی.

معنی اسم عمر در فرهنگ فارسی عمید :
حیات، زندگی.
۱. حیات، زندگی، مدت زندگی.
۲. طول زندگی، مدت حیات: در عمرم چنین چیزی ندیده بودم.
۳. مدت دوام یا بقای چیزی.
۴. [مجاز] مدت یا زمان بسیار زیاد: یک عمر در همین خانه زندگی کرده است.
۵. [مجاز] شخص بسیار محبوب و عزیز.
* عمر ابد: زندگانی جاوید.
* عمر دراز: زندگانی طولانی.
* عمر دوباره: [مجاز] بقیۀ زندگی کسی که از مرگ نجات یابد.
* عمر کردن: (مصدر لازم)
۱. زیستن، زندگی کردن.
۲. [عامیانه، مجاز] دوام آوردن، دوام داشتن.

معنی اسم عمر در فرهنگ فارسی معین :
زندگانی ، مدت زندگانی . ؛ ~ نوح کنایه از: عمر طولانی .

 

 

عمر از نام های پسرانه با ریشه عربی به معنای: زندگی و روزگار ذکر شده است، همچنین عمر نام یکی از صحابه ی رسول اکرم (ص) و از خلفای راشدین و نام خلیفه دوم نیز بود که محبوب بین اهل سنت بوده و در بین آنها مقبولیت بالایی دارد.

عمر کرد اسلام را آشکار
بیاراست گیتی چو باغ بهار
فردوسی