فیروزه - معنی اسم, ریشه, تلفط و اطلاعات دیگر

1- پيروزه؛ 2- نوعي كاني قيمتي حاوي مس و فسفر، داراي رنگ آبي يا سبز كه در جواهر سازي به كار مي‌رود؛ 3- گهري گران‌بها و آسماني رنگ. [فیروزه در پهلوی، Pirojak و معرب آن «فیروزج» است. نام آن به فارسی به معنیِ نصر (پیروزی) است و به همین جهت آن را «حجرالغلبه» گویند و «حجرالعین» هم نامند، زیرا دفع شراز دارنده‌ي خویش می‌کند و مشهور است که صاعقه را نیز دفع می‌کند. (از حاشیه‌ي برهان، به اهتمام دکتر معین ص439].

معنی اسم فیروزه در فرهنگ فارسی عمید :
نوعی کانی قیمتی به رنگ آبی آسمانی یا سبز که در جواهرسازی کاربرد دارد.

معنی اسم فیروزه در فرهنگ معین :
پیروزه، از سنگ های گران بهای معدنی به رنگ آبی آسمانی .

معنی اسم فیروزه در فرهنگ فارسی :
پیروزه، یکی ازسنگ‌های قیمتی برنگ آبی آسمانی که ازمعدن استخراج میشود، بیشتر نگین انگشتر میکنند.

معنی اسم فیروزه در لغت‌نامه دهخدا :
پیروزه. فیروزج. یکی از سنگهای آذرین که ترکیب آن عبارت از فسفات ئیدراته ٔآلومینیوم طبیعی است و وزن مخصوصش بین ۲/۶۲ تا ۲/۸۳است و سختی آن مساوی شیشه یعنی برابر با ۶ است. فیروزه به مناسبت رنگ آبی درخشانی که دارد در شمار سنگهای گرانبها شناخته میشود. همیشه بی شکل است و در حالت طبیعی رگه های قهوه ای یا سفید مشاهده میشود. شکست فیروزه ناصاف است و معمولاً رنگش در برابر رطوبت یا خشکی هوا و در ارتفاعات تغییر میکند. مرغوبترین نوع فیروزه دارای رنگ آبی آسمانی و مخصوص ایران است و در محلی موسوم به معدن در نزدیکی نیشابور وجود دارد. در ترکیه و هند نیز معادن فیروزه موجود است که رنگهای آنها غالباً آبی مایل به سبز یا سبز زیتونی و سبز مایل به زرد است.