ماه - معنی اسم, ریشه, تلفط و اطلاعات دیگر

۱- (در نجوم) جِرم آسماني نسبتاً بزرگي كه شب‌ها به صورت لكه‌ي روشن بزرگي از زمين ديده مي‌شود و هر ۲۹ تا ۳۰ شبانه روز يك بار دور زمين مي‌گردد؛ ۲- قمر؛ ۳- (در گفتگو) (به مجاز) بسيار خوب و دوست داشتني؛ ۴- (در گفتگو) (به مجاز) زيبا و قشنگ؛ ۵- (در گفتگو) (به مجاز) به صورت دلنشين و زيبا؛ ۶- (در قديم) (به مجاز) دختر و زن زيباروي؛ ۷- (در قديم) (به مجاز) چهره‌ي زيبا.

معنی اسم ماه در فرهنگ فارسی عمید :
۱. (نجوم) از کرات آسمانی که در هر ۲۹ روز و ۱۲ ساعت و۴۴ دقیقه یک بار به دور زمین می‌گردد و از خورشید کسب نور می‌کند؛ قمر.
۲. واحد اندازه‌گیری زمان برابر با یک‌دوازدهم سال.
۳. زیبا.
۴. در گاه‌شماری ایران قدیم، روز دوازدهم از هر ماه شمسی.
۵. [مجاز] زیبا؛ دل‌انگیز (در ترکیب با کلمۀ دیگر): ماه‌پیکر، ماه‌منظر.
۶. در آیین زردشتی، ایزد روز دوازدهم از هر ماه.
۷. روز دوازدهم از هر ماه خورشیدی؛ ماه‌روز

معنی اسم ماه در فرهنگ فارسی معین :
۱. قمر زمین، سیاره کوچکی که به دور خود و دور زمین می گردد و از خورشید نور می گیرد ۲. ماه نهم بارداری یا زمان زایمان ۳. در ایران قدیم روز دوازدهم از هر ماه شمسی ۴. معشوق زیباروی ۵. زیبا، قشنگ