محقق - معنی اسم, ریشه, تلفط و اطلاعات دیگر

1- آن كه درباره‌ي موضوعي مطالعه و تحقيق مي‌كند، پژوهشگر، پژوهنده، جستجو كننده؛ 2- (در تصوف) آن كه حقيقت امور چنان كه هست بر او كشف و يقين حاصل شده كه به غير از تجلي ذات خداوند موجود ديگري نيست و هر چه هست، مظاهر ذات حق است.

معنی اسم محقق در فرهنگ فارسی عمید:
درست و استوار، قطعی و مسلّم، به حقیقت پیوسته، اهل تحقیق، تحقیق کننده، (تصوف) کسی که به حقیقت چیزی رسیده است.

معنی اسم محقق در فرهنگ معین:
تحقیق کننده، اهل تحقیق، امر تحقیق شده، راست و درست، تحقیق یافته، به حقیقت پیوسته.

معنی اسم محقق در لغت‌نامه دهخدا:
تحقیق کننده، پژوهنده، بررسنده، آنکه سخن را به دلیل ثابت کند، کسی که مطلب را به دلیل ثابت و مبرهن میکند، در اصطلاح صوفیه کسی که بر او حقیقت اشیاءکما ینبغی منکشف گشته باشد و این معنی کسی را میسر است که از حجت و برهان گذشته به مرتبه ٔ کشف الهی رسیده باشد و به عین العیان مشاهده نموده باشد که حقیقت همه ٔ اشیاء حق است و بغیر از وجود احد مطلق موجودی دیگر نیست و موجودیت اشیاء دیگر بجز اضافت بیش نیست، کسی که به درستی و خوبی میداند و تدریس میکند و می‌آموزاند، کسی که قرآن مجید را با تفسیر آن به خوبی فراگرفته باشد، واجب کننده ٔ چیزی، حکیم و فیلسوف، معلم و مدرس، چیزی که تحقیق شده، آنچه به تحقیق رسیده، مسلم، آنچه به درستی دانسته شده است، درست، راست، واقعیت یافتن، به حقیقت پیوستن.

معنی اسم محقق در فرهنگ فارسی:
(اسم) تحقیق کننده، بازجو، آنکه سخن خود را بدلیل ثابت کند، دانشمندی که در علمی یا فنی به تتبع پردازد، کسی که حقیقت اشیائ چنانکه باید برو کشف شده باشد و این معنی کسی را میسر است که از حجت و برهان گذشته بمرتب. کشف الهی رسیده باشد و بعین العیان مشاهده نموده باشد که حقیقت همه حق است و بغیر نور وجود واحد مطلق موجودی دیگر نیست و موجودیت اشیائ دیگر بجز اضافت نیست، به حقیقت پیوسته، محکم ومنظم، تحقیق کننده، اهل تحقیق.