محیط - معنی اسم, ریشه, تلفط و اطلاعات دیگر

۱- (به مجاز) در برگيرنده و احاطه كننده؛ ۲- (در حديث) آن كه با صدهزار حديث از نظر متن، سند و راويان آنها آشنا باشد؛ ۳- از نام‌ها و صفات خداوند؛ ۴-(در قديم) (به مجاز) آگاه و با خبر، واقف به رموز؛ ۵- (در قديم) درياي محيط.

معنی اسم محیط در فرهنگ فارسی عمید:
جایی که انسان در آن زندگانی می کند اعم از کشور، شهر، جامعه، یا خانواده، (صفت) [مقابلِ محاط] [مجاز] احاطه کننده، فروگیرنده، (ریاضی) خطی که دور دایره را فراگیرد، (ریاضی) شکلی که شکل دیگر داخل آن قرار گرفته باشد، [قدیمی] اقیانوس، (صفت) [قدیمی، مجاز] آگاه، مطلع، باخبر.

معنی اسم محیط در فرهنگ معین:
فراگیرنده، احاطه کننده، پاره خطی که دور سطحی را فرا می گیرد، آگاه و باخبر.

معنی اسم محیط در لغت‌نامه دهخدا:
مقابل محاط، اسم فاعل از احاطه، فراگیرنده، درگیرنده و احاطه کننده، دربرگیرنده، نامی از نام‌های خدای تعالی، خط مستدیر که بر دایره احاطه دارد، خطی که احاطه دارد به سطح دائره، پیرامون، مقابل مرکز، خطی منحنی که دور سطحی را احاطه کند، خطی که احاطه کند دائره‌ای را و خطوط مستقیم که از مرکز وی کشند (شعاع های دایره) همچند یکدیگر باشند، گرداگرد دایره و هرآنچه دایره را احاطه کند، خطی منحنی بسته که جمیع نقاط آن از نقطه ای به نام مرکز به یک فاصله باشد، جای زندگی آدمی، دنیا،سطح مستدیر که بر کره احاطه دارد، بااطلاع، مطلع، آگاه بر، دانا، واقف به رموز، دریابنده و گرد خبایا و زوایای امور برآینده، دریائی که گرداگرد جهان را فروگرفته است، دریای بزرگ، اقیانوس.

معنی اسم محیط در فرهنگ فارسی:
(اسم) احاطه کننده، در برگیرنده، (اسم) خطی که دور تا دور سطحی را احاطه کند، پیرامون، جای زندگی آدمی، (صفت) با اطلاع، مطلع، دریای بزرگ، اقیانوس.