موسی - معنی اسم, ریشه, تلفط و اطلاعات دیگر

1- به معني از آب كشيده؛ 2- (اَعلام) 1) موسي ابن عمران(ع) پيغمبر معروف بني اسرائيل در زمان فرعون و رهبر اسیران یهودی در مصر، که آنان را به سوی فلسطین رهبری کرد، ولی پیش از رسیدن بدانجا در اردن درگذشت؛ 2) موسي ابن جعفر(ع) (= ابوالحسن موسی بن جعفر): [128-183 قمری] ملقب به كاظم هفتمين امام شيعيان. در زندان هارون الرشید مسموم و به شهادت رسید؛ 3) موسی بن شاکر: [زنده در سال 200 قمری] دانشمند ایرانی، از مرد خراسان، که همراه مأمون به بغداد رفت و فرزندانش معروف به بنوموسی، در اختر شناسی، مکانیک و ریاضیات شهرت یافتند؛ 4) موسی ابن میمون: [1135-1204 میلادی] پزشک و اندیشمند یهودی آندلسی، که از سال 1166 در مصر اقامت گزید. مؤلف کتابهایی در پزشکی، منطق و علم کلام، از جمله: دلالة الحایرین و سراج المنیر؛ 5) موسی خورنی: [407-492 میلادی] مورخ ارمنی، مؤلف تاریخ ارمنستان (ترجمه).

معنی اسم موسی در فرهنگ فارسی :
تیغ سرتراشی، استره، پیغمبر بنی اسرائیل که در زمان فرعون بدنیا آمد و مادرش تا سه ماه او را مخفیانه نگهداشت و بعد از ترس فرعون وی را در زنبیلی قیر اندود گذاشت و در میان نی زار رود نیل رها ساخت . دختر فرعون موسی را برداشت و بزرگ کرد . موسی در سن چهل سالگی برسالت از طرف خداوند برگزیده شد و مدت چهل شبانه روز در کوه سینا براز و نیاز با خداوند مشغول بود و از این نظر او را کلیم الله لقب داده اند . عمر موسی را صدو بیست سال نوشته اند.

معنی اسم موسی در فرهنگ معین :
تیغ سلمانی ، استره.

معنی اسم موسی در فرهنگ فارسی عمید :
تیغ سرتراشی، استره.

نام پیغمبر بنی اسرائیل.

موسی بن جعفر (ع)، امام هفتم شیعیان.

«موسا» و «موسی» در فارسی تلفظ های یکسانی دارند. با این تفاوت که اگر ریشهٔ آن غیر عربی و غیر یهودی باشد به صورت «موسا» و اگر ریشهٔ آن عربی یا یهودی باشد به صورت «موسی» نوشته می شود.

موسی مرکب است از «مو»+«سا» که به زبان سریانی اولی به معنی تابوت، و دومی به معنی آب است چون ایشان را فرعون از دریای نیل در تابوت یافته لهذا به این اسم مسمی شدند. و نیز نوشته اند که «مو» به زبان قبطی به معنی آب و «شا» به معنی شجر است چون ایشان را در آب نزدیک اشجار یافته بودند لهذا موشا نام کردند بعد معرب کرده شین را به سین بدل ساختند و به قاعده ٔ ناقص یایی به یاء نوشتند و به الف خواندند(فرهنگ دهخدا)

همه‌ی ما با داستان حضرت موسی آشنایی داریم. موسی به کسی می‌گویند که نجات یافته از آب است، همانطور که می‌دانید فرعون دستور داد تمام فرزندان پسر را در خانواده های بنی اسرائیل بکشند و مادر حضرت موسی از ترس جان فرزندش او را در جعبه ای به آب سپرد و در سوی دیگر آسیه زن فرعون او را از آب گرفت و نزد خود بزرگ کرد. تا اینکه از سوی خدا به نبوت مبعوث گردید و فرعون و قومش را به پرستش خدای یگانه دعوت کرد و پس تحمل رنجها و شکنجه ها و نمودن اعجاز، سرانجام به فضل الهی بر فرعون و فرعونیان چیره گشت . وقتی در برابر سحر و جادوی کهنه ٔ فرعون که به کمک سیماب، رشته هایی به صورت مار و اژدها درآورده بودند که حرکت می کردند، به امر حق عصای خود را انداخت و عصا به صورت اژدهایی بزرگ درآمد و همه ٔ آثار جادوان فرعون را بلعید. و نیز گویند چون وقتی دستش را در زیر بغل برده بیرون می آورد نوری ظاهر می گشت که جهان را روشن می ساخت و همینکه به بغل می برد زایل می شد، همچنین وقتی توسط فرعونیان تعقیب می‌شدند به کمک عصایش و به امر خدا آب دریای نیل را شکافت و یارانش را براحتی از آب گذر داد.از این رو عصای موسی و ید بیضای موسی در زبان و ادب فارسی و در روایات اسلامی سخت مشهور است

همانطور که خواندید، موسی نام با مسمایی است که به معجزه‌ی آب ها مربوط است، به پاکی و صداقت و برحق بودن. از طرفی نام هفتمین امام شیعیان، امام موسی جعفر هم هست، ایشان در زمان حکومت هارون‌الرشید زندگی می‌کردند و توسط او، مسموم و به شهادت رسیدند. اگر نام شما موسی است خدا را بخاطر این نام زیبا شکرگزار باشید.

با تو آن عهد که در وادی ایمن بستیم
همچو موسی ارنی گوی به میقات بریم.

حافظ