کاوه - معنی اسم, ریشه, تلفط و اطلاعات دیگر

اسم کاوه در لغت نامه دهخدا :
در پهلوی کاوغ کریستن سن کوشیده است که ثابت کند افسانه ٔ کاوه در اوستا و کتب دینی زردشتی سابقه نداشته و متعلق به عهد ساسانی است و آن را به طرز افسانه های بسیار قدیم دیگر ساخته اند تا بتوانند اصطلاح درفش کاویان را تعبیر کنند و حال آنکه معنی حقیقی آن درفش شاهی است و کاویان منسوب به کوی = شاه = کی -... داستان کاوه را فردوسی، طبری، بلعمی، مسعودی، ثعالبی، خوارزمی و ابن خلدون و تواریخ دیگر آورده اند.

اسم کاوه در فرهنگ فارسی :
یکی از خاندانهای معروف پهلوانی دوره اساطیری ایران . افراد این خانواده در شاهنامه عبارتند از : کاوه و دو پسرش قارن و قباد . داستان کاوه و علم او در شاهنامه چنین آمده : کاوه مردی آهنگر بود و پسری داشت که کارگزاران ضحاک ویرا بند کردند تا بکشند و مغز سر او بمارهای دوش ضحاک دهند . در این هنگام کاوه علیه بیدادگریهای ضحاک قیام کرد و چرمی را که بشیوه آهنگران هنگام کار بر پیش می بست بر سر نیزه کرد و خلایق را بیاری خویش خواند تا بروند و فریدون را بشاهی بخوانند و به بیداد ضحاک پایان بخشند . کاوه با همان درفش چرمین و همراهان خود بسوی فریدون شتافت . چون فریدون را چشم بر آن درفش افتاد آن را بفال نیک گرفت و بدیبا و گوهر و زر بیاراست و کاویانی درفش خواند و از آن پس هر پادشاه که بتخت شاهی نشست گوهرهای نو بر آن چرم بی بهای آهنگران بنشاند تا بجایی که درفش مذکور از بس تابناکی در شب تیره چون چراغ میدرخشید .