سخن بزرگان (فردوسی)


فرد مورد نظر را انتخاب کنید

1- کسی که بر جایگاه خویش منم زد بخت از وی روی بر خواهد تافت.


2- به این زمین گرد که به سرعت می گردد بنگر که درمان ما در آن است و درد ما نیز. نگاه کن و ببین که نه گردش زمانه آن را می فرساید و نه رنج و بهبودی حال بشر آن را به آتش می کشد، نه آرام می شود و نه همچون ما تباهی می پذیرد.


3- هنر برتر از گوهر آمد پدید.


4- نخستین مرحله ی شناخت آفرینش همانا خرد است؛ چشم و گوش و زبان سه نگهبان اویند که ناگزیر هر چه نیکی و شر است از همین سه ریشه می گیرد.


5- افسوس که جویندگان خرد اندکند. باید که به سخن دانندگان راه جست و باید جهان را کاوش نمود و از هر کسی دانشی آموخت و یک دم را هم برای آموختن نباید از دست داد.


6- دانایی توانایی به بار می آورد و دانش، دل پیران را جوان می سازد.


7- گوش شنونده همیشه در جست و جوی سخن خردمندانه و حکیمانه است.


8- خرد، برترین هدیه الهی است.


9- خرد و دانش مرد دانا در گفتار او آشکار است.


10- کسی که خرد ندارد، همواره از کرده های خویش پشیمان و در رنج است.


11- بی خردی، اسارت در پی دارد و خرد، موجب آزادی و رهایی است.


12- خرد مانند چشم هستی و جان آدمی است و اگر آن نباشد، چگونه جهان را به درستی خواهی گذراند.


13- خداوند درهای هنر را بر روی دانایان دادگر گشوده است.


14- کسی به فرجام زندگی آگاه نیست، خداوند هم نیازی به عبادت بنده ندارد.


15- دانش، ارزش آن را دارد که برای آن رنجها بکشی.


16- چراغ مایه راندن تاریکی است و بدی، جوهر تاریکی در زندگی آدمی است که باید از آن دوری جست.


17- بی خردی است که بگویم کسی بدی را بی دلیل انجام می دهد.


18- رنج منتهی به گنج را کسی خریدار نیست.


19- اگر برای انجام کاری بزرگ زمان نداری، بهتر است بی درنگ آن را به دیگران بسپاری.


20- کتاب زندگی گذشتگان، جان تاریک را روشنی می بخشد.


21- این جهان سراسر افسانه است و جز نیکی و بدی، چیزی باقی نیست.


22- کسی که به آبادانی می کوشد، جهان از او به نیکی یاد می کند.


23- آن که آفریننده و باشکوه است، در این جهان رنجهای بسیار خواهد دید.


24- جایگاه پرستش گران، کوهستان است.


25- آزادگان را کاهلی بنده می سازد.


26- فرمانروایانی که گوش به فرمان مردم دارند، در زندگی جز رامش و آوای نوش نخواهند شنید.


27- خسروی بزرگتر، بندگی بیشتر می خواهد.


28- ابلیس مانند نیکخواهان پیش می آید؛ ابتدا عهد و پیمان می گیرد، سپس راز می گوید.


29- آنگاه که هنر خوار می گردد، جادو ارجمند می شود.


30- جز مرگ را هیچ کسی از مادر نزاد.


31- از بزرگان تنها رنجهاست که باقی می ماند.


32- فرمان ایزد به جهانداران، عطا و بخشش است.

زندگینامه فردوسی :


ابوالقاسم فردوسی توسی (زادهٔ ۳۱۹ خورشیدی، ۳۲۹ هجری قمری - درگذشتهٔ پیش از ۳۹۷ خورشیدی، ۴۱۱ هجری قمری در توس خراسان)، سخن‌سرای ایرانی و سرایندهٔ شاهنامه حماسهٔ ملی ایران است. فردوسی را بزرگ‌ترین سرایندهٔ پارسی‌گو دانسته‌اند.
نظرات
توجه: شماره موبایل وارد شده در وب سایت نمایش داده نمیشود
توجه: ایمیل وارد شده در وب سایت نمایش داده نمیشود