شهید حسین اسماعیلیان مقدم فرزند عباس

حسین در سال ۱۳۴۰ در تهران متولد شد، از همان کودکی برخلاف دیگر همسالانش که تنها به فکر درس و بازی بودندبه افکار والاتری می اندیشید. ظاهری بسیار آرام داشت. در سن ۷ سالگی به مدرسه رفت و اندک زمانی بعد درس را رها کرد و به مبارزه علیه رژیم روی آورد. با پیروزی انقلاب اسلامی به عضویت سپاه پاسداران درآمد و چون علاقه زیادی به فنون رزمی داشت، خیلی سریع فنون نظامی را آموخت. نمازهای حسین حالت خاصی داشت. آن چنان که رنگش می پرید. بعد از نماز نیز همیشه قرآن را تلاوت می کرد. اسماعیلیان در هنگام خدمت در سپاه تمام حقوقش را به فقرا می بخشید؛ تا آنجا که خود فقط خرما می خورد و هیچ هزینه ای را حتی از پدر و مادرش برای معاش نمی پذیرفت. وی بعد از فراگیری کامل فنون نظامی بدون گفتن به خانواده به سنندج رفت و در منطقه ای در سنندج به علت نرسیدن کمک نظامی در یک درگیری شدید پس از سه روز تحمل گرسنگی و تشنگی بر اثراصابت گلوله به سرش در حالیکه تنها ۱۹ سال داشت در تاریخ۷/۲/۱۳۵۹مهمان خوان گسترده الهی گردید. مادر که سال ها قبل کفنی از کربلا آورده بود به دور فرزند پیچید و بدین سان دفتر زندگی حسین بسته شد./ب