شهید فریبرز موریم فرزند حشمت

زندگی نامه و پایگاه فرهنگی اجتماعی شهید فریبرز موریم قهرمانی از جامعه کلیمیان ایران است که با ایثار، فداکاری و همت در راه سربلندی ایران و دفاع از آب و خاک میهن شجاعانه جنگید و با افتخار شهید شد.  فریبرز (الياهو) موريم، در سال ۱۳۳۸ در یک خانواده مذهبی و زحمتکش کلیمی در قصر شیرین دیده به جهان گشود. پدرش از روحانیون و پیشنمازان شریف قصرشیرین بود که از همان دوران کودکی فریبرز را با مکتب توحیدی آشنا کرده و قوانین و مراسمات مذهبی یهودیان را به او تعلیم داد.  وی تحصیلات ابتدایی و متوسطه را با موفقیت به پایان رساند. در سال ۱۳۵۹ براثر حمله رژیم بعثی عراق و اشغال قصر شیرین خانواده آن شهید که تمامی هستی خود را از دست داده بود ناچار به مهاجرات به باختران گردیدند.  فریبرز همراه با گروهی دیگر از جوانان به اسارت مزدوران بعثی در آمد. اما با شهامت موفق کردید خود را رهایی بخشد و پس از طی مسافتی طولانی با قدم های استوار و مصمم به نیروهای ایرانی در سرپل ذهاب پناه برد. شهید فریبرز موریم با عزمی راسخ و با انگیزه قاطع در دفاع ان ایران و با تشویق و حمایت خانواده در تاریخ ۲۲ بهمن ماه 1360 به خدمت مقدس سربازی اعزام و پس از طی دوره آموزشی در شهر مشهد مقدس، همراه با سایر برادران هموطن خود به جبهه نبرد حق علیه باطل شتافت. او در گردان توپخانه لشکر ۷۷ خراسان در پست خطير دیده بانی قرار گرفت و در چندین عملیات بطور فعال شرکت داشت. او در عملیات بیت المقدس با ایثار و فداکاری خود و دیگر همرزمان و با عنایت الاهی به قلب رژیم بعثی عراق حمله کردند و در نبردی شجاعانه با متجاوزان، موفق به آزادی خرمشهر گردیدند.  شهید موریم در آخرین عملیات در نزدیکی بصره خدمت می کرد. وی در عملیات والفجر همچنین به دیده بانی توپخانه لشکر ۷۷ خراسان مشغول بود و تا قلب دشمن پیش رفت. زمانی که در پشت خاکریز دشمن قرار داشت پس از عبور موانع دشمن و میادین مین، نارنجکی از سوی یکی از دشمنان به طرف او پرتاپ گردید که در اثر انفجار آن از ناحیه شکم به شدت مجروح شد. شهید فریبرز موریم ابتدا به یکی از بیمارستان های اهواز منتقل و تحت عمل جراحی قرار گرفت و پس از دو روز به بیمارستان شهید دکتر فقیهی شیراز منتقل و پس از گذشت ده روز در تاریخ ۳۰ بهمن 1361 به درجه رفیع شهادت نایل گردید.  شهید موریم از لحاظ اخلاق و فضایل انسانی، پاکی، مهربانی و صداقت نمونه ای کم نظیر بود. وی روحیه بسیار عالی داشت.  شهید موریم در آخرین ساعات زندگی خود در بیمارستان به پزشک معالج خود؛ دکتر سیامک مره صدق چنین می گوید: «اگر هزار بار دیگر به دنیا بیایم باز هم همین راه را ادامه میدهم و هرگز پشیمان نیستم…».  مراسم تشییع پیکر مطهر این شهید، روز یکشنبه اول اسفند ماه 1361 از مقابل بیمارستان دکتر فقیهی شیراز انجام شد. در این روز، با همراهی گروه موزیک ارتش جمهوری اسلامی ایران، جمعیت انبوهی از کلیمیان شیراز، در میان ابراز همدردی هموطنان مسلمان شیرازی، به سوی فرودگاه شیراز حرکت کرد و پیکر مطهر آن شهید توسط هواپیمای ارتش زرهی لشکر ۸۱ به کرمانشاه منتقل گردید و سپس از مسجد جامع کرمانشاه با حضور انبوه کلیمیان کرمانشاه و هموطنان مسلمان کرمانشاهی به بهشتیه (آرامگاه) کلیمیان کرمانشاه منتقل و به خاک سپرده شد.