سخن بزرگان (آندره ژید)


فرد مورد نظر را انتخاب کنید

1- اگر دانش را به خاطر کسب درآمد فرا می گیرید، در حق آنهایی که به خاطر خودشان دانش اندوخته اند، تجاوز کرده اید.


2- هرگز برای بهره مندی از خوشبختی، امروز و فردا مکن.


3- هر کس باید راه زندگی خودش را پیدا کند و از راه زندگی خودش برود نه از راه زندگی دیگری.


4- من احساس می کنم پس هستم.


5- بکوش تا عظمت در نگاهت باشد نه در آنچه می نگری.


6- هیچ کس موفق نمی شود سرزمین جدیدی را کشف کند، مگر اینکه بپذیرد مدت زیادی رنگ خشکی را نبیند.


7- هرچه بالاتر روی، از نظر آنان که پرواز نمی دانند کوچکتر به نظر خواهی رسید.


8- بهتر است برای چیزی که هستی، مورد نفرت باشی تا اینکه برای چیزی که نیستی محبوب باشی.


9- داشتن احساس حقیقی از تظاهر به آن احساس، کمابیش غیر قابل تمییز [ =بازشناختن ] است.


10- این از ویژگی های عشق است که هیچ گاه ثابت نمی ماند؛ عشق، بدون وقفه رشد می کند، در صورتی که کاهش نیابد.


11- من بر این باورم که عشق به یک شخص ِبزرگوار، بیش از هر چیز دیگر به انسان فروتنی می آموزد.


12- خرد برخاسته از منطق نیست، برآمده ار عشق است.


13- ادبیات بد، نتیجه ی احساساتی است که در نگاه نخست بسیار هیجان انگیز و شکوهمند است.


14- هنر، همکاری میان خدا و انسان است و در این همکاری، زمانی که انسان کمتر دخالت می کند، نتیجه عالی تر است.


15- همه چیز پیش تر گفته شده، اما چون کسی [ آن را ] گوش نکرده، دوباره برمی گردیم و تکرارش می کنیم.


16- مجازاتی در جهنم وجود ندارد جز اینکه مجبوری کارهای ناتمام را تمام کنی.


17- زیباترین مطالب آنهایی است که با جنون شروع شده اند اما خردمندانه نوشته شده اند.


18- به کسی که حقیقت را جستجو می کند باور داشته باش و به کسی که مدعی دستیابی به حقیقت است شک کن.


19- کارهایی هست که دیگران هم می توانند انجام دهند، آن را انجام نده. حرفهایی هست که دیگران هم می توانند بزنند، آن را بیان نکن و چیزهایی هست که دیگران هم می توانند بنویسند، آن را ننویس! کاری را بکن که فقط تو می توانی انجامش بدهی.


20- هرگز برای خوشبختی، امروز و فردا نکن.


21- به نظر من، ما روزی خواهیم مرد که نخواهیم و نتوانیم از زیبایی لذت ببریم و درصدد نباشیم آن را دوست بداریم.


22- بزرگترین شادی، جدایی از عشق ورزیدن، بیان کردن و نشان دادن عشق است.

زندگینامه آندره ژید :


پل گیوم آندره ژید (به فرانسوی: Paul Guillaume André Gide) ‏ (۱۸۶۹ - ۱۹۵۱) نویسندهٔ فرانسوی و برنده جایزه ادبی نوبل در سال ۱۹۴۷ بود. آندره ژید در بیست و دو سالگی فعالیت ادبی را آغاز کرد. دوستی با «استفان مالارمه» باعث روی آوردن به مکتب «نمادگرایی» و پدید آوردن آثاری مثل «یادداشت‌های روزانه آندره والتر»، «شعرهای آندره والتر»، «رسالهٔ نرگس» و «سفر اورین» شد. اما پس از مدتی از این مکتب روی گرداند و به تجزیه و تحلیل و تامل در پیچیدگی‌های زندگی درونی انسان پرداخت. سفر ژید به آفریقا باعث تغییرات بسیاری در وی شد. آثاری هم چون «مائده‌های زمینی»، «ضد اخلاق»، «در تنگ» و «دخمه‌های واتیکان» متأثر از این تغییرات است. مائده‌های زمینی کتابی است در ستایش شادی، شوق به زندگی و غنیمت شمردن لحظات. آندره ژید در این کتاب خداوند را در همه موجودات هستی متجلی می‌بیند و آزدانه و برخلاف قید و بندهای مذهب، عشق به هستی را مترادف عشق به خداوند می‌داند. او کتابش را «ستایشی از وارستگی» می‌نامد. تمام کتاب‌های آندره ژید در لیست کتاب‌های ممنوعه کلیسای کاتولیک قرار دارد.
نظرات
توجه: شماره موبایل وارد شده در وب سایت نمایش داده نمیشود
توجه: ایمیل وارد شده در وب سایت نمایش داده نمیشود