سخن بزرگان (الکساندر پوپ)
گزیده سخنان الکساندر پوپ
خوشا به حال فردی که ساعت‌ها، روزها و سال‌های زندگی‌اش، با آرامش و سازش سپری می‌شود.
خشم، گرفتن انتقام اشتباه دیگران از خودمان است.
نظم، اولین قانون آسمانی است.
اندیشه های ما در غرفه های بیشمار مغز با زنجیر ناپیدا به یکدیگر پیوسته اند. چون یکی از آنها بیدار شود، هزار تای دیگر نیز سر بر می دارند.
بهترین راه برای اثبات صفای ذهنی ما نشان دادن خطاهای آن است؛ نهر آبی که ناپاکیهای بستر خود را نمایش می دهد به ما می فهماند که آب، پاک و صاف است.
هماره خواندن، هرگز خوانده نشدن!
انسان به دور از اشتباه و خطا است؛ بخشاینده خدا است.
دانش ِ کم خطرناک است، یا باید آب ِ چشمه را تا قطره ی آخر بنوشید یا هرگز لب نزنید.
با هر ناراحتی کوچک خشمگین شدن و به دیگران پریدن، نشانه غرور بی اندازه یا کم عقلی است.
وضع و حال مردمان تنگ فکر به وضع و حال بطریهای تنگ دهان می ماند؛ هرچه کمتر در خود دارند، با سر و صدای بیشتری آن را به خارج پرتاب می کنند.
احمق ها تحسین می کنند و خردمندان تایید.
آن که دروغی می گوید، نمی داند که چه کار دشواری انجام می دهد؛ زیرا می بایست بیست دروغ دیگر نیز در ادامه آن دروغ اول از خود بگوید.
تفریح، همانا خوشبختی کسانی است که قادر به تفکر نیستند.
انسان راستگو برجسته ترین اثر خداوند است.
نظرات شما