گزیده سخنان امام علی بن الحسین (ع)
هر که زنی به مؤمنی بدهد که به او انس گیرد حق تعالی ملکی را در قبر مونس او گرداند به صورت محبوب‌ترین اهل او نزد او.
هر که در بیماری عیادت مؤمنی بکند ملائکه او را از همه جهت فرو گیرند و گویند خوشا به حال تو و گوارا باد بهشت از برای تو.
گرامی‌ترین مردم بر مردم کسی است که خیرش به ایشان برسد و از ایشان مستغنی باشد و از ایشان سؤال نکند.
هر که جامه‌ی زیادتی داشته باشد و داند که برادر مؤمنش به آن محتاج است به او ندهد حق تعالی او را سرنگون در آتش جهنم اندازد.
هر که سیر بخوابد و نزدیک او مؤمن گرسنه باشد حق تعالی به ملائکه فرماید که شما را گواه می‌گیرم بر این بنده که من او را امری کردم و نافرمانی من کرد و اطاعت دیگران کرد بدانید که او را به عمل خود گذاشتم و هرگز او را نیامرزم.
هر که حاجت برادر مؤمن خود را برآورد حق تعالی صد حاجت او را برآورد که یکی بهشت باشد.
هر که غمی از مؤمنی بردارد حق تعالی غم‌های آخرت او را بردارد.
هر که مؤمنی را اعانت کند بر ظالمی خدا او را یاری کند در گذشتن بر صراط در وقتی که قدم‌ها بلغزد.
هر که مؤمنی را آب دهد در وقت تشنگی حق تعالی از شراب بهشت او را سیراب کند.
هر که بر مؤمنی جامه‌ای بپوشاند در وقتی که عریان باشد خدا او را دیبا و حریر بهشت بپوشاند و هر که جامه‌ای بر او بپوشاند در غیر عریانی پیوسته در ضمان خدا باشد از بلاها تا از آن جامه برای مؤمن تاری باقی باشد.
هر که بعد از مردن کفن بپوشاند بر مؤمنی چنان باشد که او را از هنگام ولادت تا وقت مردن جامه داده باشد.
هر که خود را از بدگویی در عرض مسلمانان نگاه دارد خدا گناهش را در قیامت بیامرزد.
