سخن بزرگان (امام موسی (ع))


فرد مورد نظر را انتخاب کنید

1- در قیامت سه کس در سایه‌ی عرش الهی باشند در روزی که سایه‌ای به غیر آن نباشد: کسی که برادر مسلمان خود را زنی بدهد و کسی که خادمی به او بدهد و کسی که راز او را پنهان دارد.


2- چون کسی بیمار شود مردم را رخصت دهد که به عیادت او بیایند به درستی که هیچ کس نیست مگر آنکه او را دعای مستجابی هست.


3- پرهیز آن نیست که در اصل، چیزی نخوری بلکه آن است که بخوری و کمتر بخوری.


4- مؤمن می‌باید از پنج چیز خالی نباشد: مسواک و شانه و جانماز و تسبیحی از تربت که سی و چهار دانه باشد و انگشتر عقیق.


5- بهترین عیش دنیا فراخی خانه و بسیاری دوستان است.


6- مردم در طعام خوردن میانه‌رو باشند همیشه بدن ایشان صحیح باشد.


7- شوخی و کج خلقی طفل در کودکی علامت آن است که در بزرگی دانا و بردبار خواهد بود.


8- خدا غضب نمی‌کند برای چیزی مثل آنکه غضب برای ظلم بر زنان و طفلان می‌کند.


9- عیال آدمی اسیران اویند. پس کسی را که خدا نعمتی به او کرامت کند بر اسیران خود توسعه کند اگر نکند به زودی آن نعمت از او زایل می‌شود.


10- دیده‌ی خود را به خواب عادت مده که هیچ عضوی در بدن شکر خدا کمتر از دیده نمی‌کند.


11- هر که مست شود از شراب و بعد از آن تا چهل روز بمیرد نزد خدا مانند بت پرست باشد.


12- بسیار پرده از میان خود و برادر مؤمن خود برمدار که باعث برطرف شدن حیاست.


13- هیچ چیز شیطان و لشکرهای او را مجروح نمی‌کند مثل رفتن برادران مؤمن به دیدن یکدیگر از برای خدا.


14- نیکی زندگانی در گشادگی خانه و بسیاری خدمتکاران است.


15- در خانه‌ای که صورتی در برابر تو باشد نماز مکن مگر آنکه چاره نداشته باشی پس سر آن صورت را قطع کن و نماز بکن.


16- هر بالی که کبوتر می‌زند باعث نفرت و گریختن شیطان می‌شود.


17- بامداد به سوی چیزی که موجب عزّت توست برو یعنی بازار.


18- کسی که نخرد مگر به قسم و نفروشد مگر به قسم حق تعالی در قیامت نظر رحمت به سوی او نمی‌فرماید.


19- در مزد گرفتن برای نوشتن قرآن باکی نیست.


20- مسلمان نباید که با گبر در یک کاسه چیزی بخورد یا با او در یک فرش بنشیند یا با او مصاحبت کند.


21- اگر محتاج شوی به طبیب ترسا باکی نیست که بر او سلام کنی و او را دعا کنی که دعای تو نفعی به او نمی‌رساند.


22- سزاوار آن است که آدمی مصاحبان پدر خود را نگاه دارد که نیکی او به ایشان مانند نیکی با پدر است.


23- چون سه نفر در مجلسی باشند دو تای ایشان با یکدیگر سرگوشی نکنند که موجب اندوه و ایذای آن رفیق دیگر است.


24- مزاح مکن که نور ایمانت را می‌برد و مروّت مردیت را سبک می‌کند.


25- گرامی‌ترین شما نزد خدا کسی است که تقیه بیشتر کند.

زندگینامه امام موسی (ع) :


موسی بن جعفر الکاظم، یا موسی کاظم ملقب به ابو ابراهیم، ابوالحسن و ابو عبدالله هفتمین امام شیعیان دوازده امامی بعد از پدرش جعفر صادق می باشد. موسی کاظم در روز ۷ صفر سال ۱۲۸ ه. ق. در ابواء (منطقه‌ای در میان مکه و مدینه) به دنیا آمد. مادرش برده ای آزاد شده به نام حمیده بود که نامهای دیگری از قبیل حمیده بربریه و حمیده اندلسیه نیز برای او نقل شده‌است. اهل سنت به عنوان یک عالم دینی به کاظم احترام می گذارند. زندگی کاظم همزمان با زندگی خلفای عباسی منصور، هادی، مهدی و هارون‌الرشید بود. موسی کاظم چندین بار به زندان افتاد و عاقبت در زندان سندی بن شابک در بغداد از دنیا رفت.
نظرات
توجه: شماره موبایل وارد شده در وب سایت نمایش داده نمیشود
توجه: ایمیل وارد شده در وب سایت نمایش داده نمیشود