گزیده سخنان بقراط
بهبودی، زمان می برد، ولی در برخی از زمانها به فرصت هم نیاز دارد.
فرومایگی شخص از دو چیز روشن می شود : بیهوده سخن گفتن و نپرسیده جواب دادن.
انسان باید خود را به دو چیز عادت دهد : جفای ایمان و ستم بشریت.
انسان باید در دنیا مانند میهمانی باشد که او را به ضیافت دعوت کرده اند؛ آن چه را پیش روی او آورند بخورد و آنچه ندهند درخواست نکند.
میانه روی را در همه چیز پاس بدار، بوئیدن هوای تازه و نظافت و ورزش روزانه را فراموش مکن، سر را خنک و پا را گرم نگه دار. دردهای جزیی خود را به مدد روزه و نه با دارو درمان کن!
دارو خوراک است و خوراک، دارو است.
هر بیماری که با دارو درمان نشود، چاقوی جراحی آن را مداوا می کند؛ اگر چاقو درمان نکرد داغ، چاره ی آن است، اگر داغ هم مؤثر نبود، دردی است کان را دوا نباشد.
سخن نیکو، شکارچی دلها و خط زیبا صفابخش چشمها است.
چهار چیز قوه بینایی را زیان رساند : طعام شور خوردن، آب سوزان بر سر ریختن، به چشمه آفتاب نگریستن و روی دشمن دیدن.
بهره من از دانش و حکمت تنها این بود که بر جهل خود دانا شدم.
