سخن بزرگان (بقراط)


فرد مورد نظر را انتخاب کنید

1- بهبودی، زمان می برد، ولی در برخی از زمانها به فرصت هم نیاز دارد.


2- فرومایگی شخص از دو چیز روشن می شود : بیهوده سخن گفتن و نپرسیده جواب دادن.


3- انسان باید خود را به دو چیز عادت دهد : جفای ایمان و ستم بشریت.


4- انسان باید در دنیا مانند میهمانی باشد که او را به ضیافت دعوت کرده اند؛ آن چه را پیش روی او آورند بخورد و آنچه ندهند درخواست نکند.


5- میانه روی را در همه چیز پاس بدار، بوئیدن هوای تازه و نظافت و ورزش روزانه را فراموش مکن، سر را خنک و پا را گرم نگه دار. دردهای جزیی خود را به مدد روزه و نه با دارو درمان کن!


6- دارو خوراک است و خوراک، دارو است.


7- هر بیماری که با دارو درمان نشود، چاقوی جراحی آن را مداوا می کند؛ اگر چاقو درمان نکرد داغ، چاره ی آن است، اگر داغ هم مؤثر نبود، دردی است کان را دوا نباشد.


8- سخن نیکو، شکارچی دلها و خط زیبا صفابخش چشمها است.


9- چهار چیز قوه بینایی را زیان رساند : طعام شور خوردن، آب سوزان بر سر ریختن، به چشمه آفتاب نگریستن و روی دشمن دیدن.


10- بهره من از دانش و حکمت تنها این بود که بر جهل خود دانا شدم.

زندگینامه بقراط :


بقراط دوم نام بزرگ‌ترین حکیم یونانی است که در جزیره خیوس به‌سال ۴۶۰ (پیش از میلاد) زاده شد و در شهر لاریسا به‌سال ۳۷۵ (پیش از میلاد) درگذشت. وی هم‌زمان با افلاطون می‌زیست. نام پدرش هراکلیدس و نام مادرش فنارته بود. بقراط بعد از آموختن علوم در مکتب پدر، نزد دیمقراطیس (دموکریت)، فیلسوف بزرگ به‌تحصیل پرداخت و مدتی به‌عنوان پزشک دوره‌گرد در سرزمین یونان و آسیای صغیر به سیاحت و طبابت پرداخت.
نظرات
توجه: شماره موبایل وارد شده در وب سایت نمایش داده نمیشود
توجه: ایمیل وارد شده در وب سایت نمایش داده نمیشود