گزیده سخنان توماس کارلایل
آدمی را باور او نسبت به چیزی، زنده نگه می‌دارد، نه گفتگو بر سر چیزهای بسیار.
انسان، حیوان ابزارمند است.
هر جاده ای، حتا جاده ی مشرف به دریاچه ی مرغابی هم به انتهای جهان می رسد، اما اگر انسان جاده ی مشرف به دریاچه ی مرغابی را تا انتها دنبال کند، باز از دریاچه ی مرغابی سر در می آورد، از همان دریاچه ای که پیش تر در آنجا بودیم؛ بنابراین آنجایی که ما در جستجویش بودیم، پایان جهان است.
وظیفه و کار ما این نیست که دلواپس فاصله های دور و مبهم و ناشناخته ای که در پشت ابر و تاریکی پنهان شده اند باشیم، بلکه باید وقت خود را صرف آن چیزهایی بکنیم که در دسترس ما قرار گرفته اند.
سرنوشت خود را با اندیشه ها [ یتان ] تعیین کنید.
هرگاه بتوانیم از نیروی تخیل به همان اندازه بهره ببریم که از نیروی بصری استفاده می کنیم، هر کاری انجام پذیر است.
بشر، حیوان به کار برنده ابزار است. در هیچ نقطه ای او را بدون ابزار نمی توان یافت. با نداشتن ابزار در حکم هیچ است و با داشتن آن، همه چیز.
ای بشر گرچه خلق شده ای، برخیز و ثابت کن که اشرف مخلوقاتی.
ویژگی های هرکس مربوط به خوبیها و بدیهای اخلاقی دوستان او است.
برای آنکه در زندگی دچار لغزش نشوی، همواره قلب خود را پاک نگاه دار.
اخلاق، مهمترین درس است؛ هر چند دستمزد آن گران باشد.
بزرگترین عیب آن است که از عیب خویش آگاه نباشیم.
اگر ندانید که به کجا می روید، هر راهی شما را با خود خواهد برد.
تجربه بهترین درس است، هر چند که دستمزد آن گران باشد.
هر اقدام بزرگ ابتدا محال به نظر می رسد.
تاریخ، سیر خود را بر زندگی مردان بزرگ بنا نموده است.
بزرگی مردان بزرگ از طرز رفتارشان با مردان خرد آشکار می شود.
