گزیده سخنان لابرویر
دارندگان قلبهای پاک هیچ گاه راحتی و خوشی را به خود نخواهند دید. زیرا خوشی و راحتی خود را فدای پیشرفت و ترقی دیگران کرده اند.
برای کسی که آهسته و پیوسته قدم بر می دارد، هیچ راهی دور نیست.
اگر دوستانی نتوانند گناهان کوچک یکدیگر را ببخشند، نخواهد توانست دوستی خود را به جایی برسانند.
بخشش در زیاد دادن نیست، در به موقع دادن است.
در این دنیا از دو راه می توان موفق شد؛ یا از هوش خود و یا از نادانی دیگران.
در این جهان، هر طبع نازک به دست کسی که فاقد آن است تباه می گردد.
تواضعِ بی جا آخرین حد تکبر است.
وقتی با دوستان به سر می بریم دیگر آرزویی نداریم.
زندگی تراژدی است برای آن کس که احساس می کند و کمدی است برای آن که می اندیشد.
اصیل بودن سعادت است، اما خوب است رفتار ما به گونه ای باشد که نیاز به پرسش از اصل ما نباشد.
برای کسی که آهسته و پیوسته راه می رود، هیچ راهی دور نیست.
طلوع و غروب عشق، خود را به وسیله درد تنهایی و جدایی آشکار می سازد.
مرگ یک بار می آید، ولی ترس از فرا رسیدن آن در طول عمر، آدمی را زجر می دهد.
تهیدست از برخی نعمت های دنیا، ولی خسیس، از همه ی نعمت های دنیا بی بهره است.
آسمان بی‌ابر مانند دریای بی‌آب و جنگل بی‌درخت است.
