گزیده سخنان پابلو پیکاسو
حقیقت واقعی در سکوت نهفته است.
برای جوانمردی و مروتی که در حق هر کس می کنی، امید هیچ پاداشی نداشته باش.
اگر آینه نبود، من همیشه خود را جوان می دانستم.
من جستجو نمی کنم، پیدا می کنم.
هنگام کار کردن راحت هستم؛ چیزی که مرا خسته می کند بیکاری و دیدار اشخاص است.
فرق نقاشی با عکس در احساس آرامشی است که نقاشی به انسان می دهد.
هیچ بهاری بی‌خزان نیست، جز بهار هنر و ادب.
تمایل و کشش یک هنرمندِ آفریننده آن است که بشریت را در کنار پرتگاه متوقف کند.
هر رقابتی، اسلحه‌ی ویژه ی خود را دارد؛ گاهی زور، گاهی زر، گاهی هوش و گاهی مهربانی.
کار بی‌هدف، راهی است که به پایان نمی‌رسد.
آنچه در آینده خواهم کرد، دلنشین‌‌تر از آنچه در گذشته کرده‌ام، خواهد بود.
نقاشی، یک نیاز فوری به خالی کردن بار احساس‌ها و تصویرهاست.
یک نقاش باید آن چیزی را بیافریند که تجربه می‌کند.
مادر، تابلوی آفریدگار است.
زمان حال همیشه بر گذشته برتری دارد؛ برای تو، این پیروزی است.
هیچ‌چیز جز در تنهایی انجام‌پذیر نیست. در این دوران، تنها بودن و در تنهایی زیستن کار دشواری است.
آرامش کامل تنها در آغوش طبیعت امکان‌پذیر است.
تا آمادگی اداره خانواده‌ای را نداری، کاری نکن.
آزمونی که در جوانی داده‌ای، نتیجه‌اش در پیری، آشکار خواهد شد.
هنر، غبار هر روزه‌ی زندگی را از جان می‌زداید.
آسایش، ناموس طبیعت است. همه به آسایش نیاز دارند، حتی گیاهان!
