سيّد ابن طاووس در كتاب مهج الدعوات از حضرت باقر عليه السلام روايت كرده كه جبرئيل به محضر رسول خدا صلى اللّه عليه و آله عرضه داشت: هيچ پيامبرى را به اندازه تو دوست نداشتم، پس بسيار بگو:
اللَّهُمَّ إِنَّكَ تَرَى وَ لا تُرَى وَ أَنْتَ بِالْمَنْظَرِ الْأَعْلَى وَ إِنَّ إِلَيْكَ الْمُنْتَهَى وَ الرُّجْعَى وَ إِنَّ لَكَ الْآخِرَةَ وَ الْأُولَى وَ إِنَّ لَكَ الْمَمَاتَ وَ الْمَحْيَا وَ رَبِّ أَعُوذُ بِكَ أَنْ أُذَلَّ أَوْ أُخْزَى
خدايا! تو مى بينى و ديده نمى شوى و تو در چشم انداز برترى و نهايت و بازگشت همه به سوى تو است، و آخرت و دنيا و مرگ و زندگى از آن تو است، پروردگارا به تو پناه مى آورم از اينكه خوار يا رسوا شوم.
