المناجات الثانية مناجاة الشاكين
مناجات دوم: راز ونیاز شاکیان
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
به نام خدا كه رحمتش بسيار و مهربانى اش هميشگى است
إِلَهِي إِلَيْكَ أَشْكُو نَفْساً بِالسُّوءِ أَمَّارَةً وَ إِلَى الْخَطِيئَةِ مُبَادِرَةً وَ بِمَعَاصِيكَ مُولَعَةً وَ لِسَخَطِكَ مُتَعَرِّضَةً تَسْلُكُ بِي مَسَالِكَ الْمَهَالِكِ وَ تَجْعَلُنِي عِنْدَكَ أَهْوَنَ هَالِكٍ كَثِيرَةَ الْعِلَلِ طَوِيلَةَ الْأَمَلِ إِنْ مَسَّهَا الشَّرُّ تَجْزَعُ وَ إِنْ مَسَّهَا الْخَيْرُ تَمْنَعُ مَيَّالَةً إِلَى اللَّعِبِ وَ اللَّهْوِ مَمْلُوَّةً بِالْغَفْلَةِ وَ السَّهْوِ تُسْرِعُ بِي إِلَى الْحَوْبَةِ وَ تُسَوِّفُنِي بِالتَّوْبَةِ إِلَهِي أَشْكُو إِلَيْكَ عَدُوّاً يُضِلُّنِي وَ شَيْطَاناً يُغْوِينِي قَدْ مَلَأَ بِالْوَسْوَاسِ صَدْرِي وَ أَحَاطَتْ هَوَاجِسُهُ بِقَلْبِي يُعَاضِدُ لِيَ الْهَوَى وَ يُزَيِّنُ لِي حُبَّ الدُّنْيَا وَ يَحُولُ بَيْنِي وَ بَيْنَ الطَّاعَةِ وَ الزُّلْفَى ،
خدايا از نفسى كه فراوان به بدى فرمان مي دهد به تو شكايت مى كنم، همان نفسى كه شتابنده به سوى خطا، و آزمند به انجام گناهان، و در معرض خشم توست، نفسى كه مرا به راه هلاكت مى كشاند، و هستى ام را نزد تو از پست ترين تباه شدگان قرار مى دهد، بيماري هايش بسيار، آرزويش دراز است، اگر گزندى به او در رسد بى تابى میكند، و اگر خيرى به او رسد از انفاقش دريغ می ورزد، به بازی و هوس رانى ميل بسيار دارد، از غفلت و اشتباه آكنده است، مرا به تندى به جانب گناه مى راند، و با من در توبه و ندامت امروز و فردا می كند، خدايا از دشمنى كه گمراهم می كند و از شيطانى كه به بى راه ه ام مى برد به تو شكايت مى كنم، شيطانى كه سينه ام را از وسوسه انباشته و زمزمه هاى خطرناكش قلبك را فرا گرفته است، شيطانى كه با هوا و هوس برايم كمك مى كند، و عشق به دنيا را در ديدگانم زيور می بخشد، و بين من و بندگى و مقام قرب پرده می افكند،
إِلَهِي إِلَيْكَ أَشْكُو قَلْباً قَاسِياً مَعَ الْوَسْوَاسِ مُتَقَلِّبا وَ بِالرَّيْنِ وَ الطَّبْعِ مُتَلَبِّساً وَ عَيْناً عَنِ الْبُكَاءِ مِنْ خَوْفِكَ جَامِدَةً وَ إِلَى مَا يَسُرُّهَا طَامِحَةً إِلَهي لا حَوْلَ لِي وَ لا قُوَّةَ إِلّا بِقُدْرَتِكَ وَ لا نَجَاةَ لِي مِنْ مَكَارِهِ الدُّنْيَا إِلّا بِعِصْمَتِكَ فَأَسْأَلُكَ بِبَلاغَةِ حِكْمَتِكَ وَ نَفَاذِ مَشِيَّتِكَ أَنْ لا تَجْعَلَنِي لِغَيْرِ جُودِكَ مُتَعَرِّضاً وَ لا تُصَيِّرَنِي لِلْفِتَنِ غَرَضاً وَ كُنْ لِي عَلَى الْأَعْدَاءِ نَاصِراً وَ عَلَى الْمَخَازِي وَ الْعُيُوبِ سَاتِراً وَ مِنَ الْبَلاءِ [الْبَلايَا] وَاقِياً وَ عَنِ الْمَعَاصِي عَاصِماً بِرَأْفَتِكَ وَ رَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ
خدايا از دل همچون سنگى كه با وسوسه زير و رو مى شود و به آلودگى گناه و سياسى نافرمانى آلوده شده به تو شكايت مى كنم، خدايا از چشمى كه از گريه ناشى از هراس تو خشك شده، و در عوض به مناظرى كه خوش آيند آن است خيره گشته به تو گلايه می كنم، خدايا توان و نيرويى براى من جز به قدرت تو نيست، راه نجاتى از گرفتاري هاى دنيا جز نگهدارى تو برايم نمى باشد، از تو خواستارم به رسايى حكمتت، و نفوذ اراده ات كه مرا جز جودت در معرض چيزى قرار ندهى، و هدف فتنه ها نگردانى، و عليه دشمنانم ياور باشى، و پرده پوش رسوائي ها و عيوبم گردى، و از بلا نگهدار، و از گناهان بازدارنده ام باشی به مهر و رحمتت اى مهربان ترين مهربانان.
