المناجاة التاسعة: مناجاة المحبّين
مناجات نهم: رازونياز شيفتگان
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
به نام خدا كه رحمتش بسيار و مهربانیاش هميشگى است
إِلَهِي مَنْ ذَا الَّذِي ذَاقَ حَلاوَةَ مَحَبَّتِكَ فَرَامَ مِنْكَ بَدَلاً وَ مَنْ ذَا الَّذِي أَنِسَ بِقُرْبِكَ فَابْتَغَى عَنْكَ حِوَلاً إِلَهِي فَاجْعَلْنَا مِمَّنِ اصْطَفَيْتَهُ لِقُرْبِكَ وَ وِلايَتِكَ وَ أَخْلَصْتَهُ لِوُدِّكَ وَ مَحَبَّتِكَ وَ شَوَّقْتَهُ إِلَى لِقَائِكَ وَ رَضَّيْتَهُ بِقَضَائِكَ وَ مَنَحْتَهُ بِالنَّظَرِ إِلَى وَجْهِكَ وَ حَبَوْتَهُ بِرِضَاكَ وَ أَعَذْتَهُ مِنْ هَجْرِكَ وَ قِلاكَ وَ بَوَّأْتَهُ مَقْعَدَ الصِّدْقِ فِي جِوَارِكَ وَ خَصَصْتَهُ بِمَعْرِفَتِكَ وَ أَهَّلْتَهُ لِعِبَادَتِكَ وَ هَيَّمْتَ قَلْبَهُ لِإِرَادَتِكَ وَ اجْتَبَيْتَهُ لِمُشَاهَدَتِكَ،
خدايا كيست آن كه شيرينى محبتت را چشيد پس به جاى تو ديگرى را برگزيد؟ و كيست آن كه با مقام قرب تو انس يافت پس مايل به روى برتافتن از تو شد؟ خدايا، ما را از كسانى قرار ده كه براى قرب و ولايتت برگزيدى، و براى دوستى و محبتت خالص نمودى، و براى ديدارت مشتاق كردى، و به قضايت راضى ساختى، و نعمت نگاه به جمالت را عطايش كردى، و به خشنودى ات مخصوص گرداندى، و از غم هجران و دورى ات پناه دادى، و در جوارت در جايگاه راستى جای دادى، و به شناخت خود اختصاص دادى، و براى بندگى ات سزاوار كردى، و به اراده ات دلباخته فرمودى، و براى تماشاى جمالت برگزيدى،
وَ أَخْلَيْتَ وَجْهَهُ لَكَ وَ فَرَّغْتَ فُؤَادَهُ لِحُبِّكَ وَ رَغَّبْتَهُ فِيمَا عِنْدَكَ وَ أَلْهَمْتَهُ ذِكْرَكَ وَ أَوْزَعْتَهُ شُكْرَكَ وَ شَغَلْتَهُ بِطَاعَتِكَ وَ صَيَّرْتَهُ مِنْ صَالِحِي بَرِيَّتِكَ وَ اخْتَرْتَهُ لِمُنَاجَاتِكَ وَ قَطَعْتَ عَنْهُ كُلَّ شَيْ ءٍ يَقْطَعُهُ عَنْكَ اللَّهُمَّ اجْعَلْنَا مِمَّنْ دَأْبُهُمُ الارْتِيَاحُ إِلَيْكَ وَ الْحَنِينُ وَ دَهْرُهُمُ الزَّفْرَةُ وَ الْأَنِينُ جِبَاهُهُمْ سَاجِدَةٌ لِعَظَمَتِكَ وَ عُيُونُهُمْ سَاهِرَةٌ فِي خِدْمَتِكَ وَ دُمُوعُهُمْ سَائِلَةٌ مِنْ خَشْيَتِكَ وَ قُلُوبُهُمْ مُتَعَلِّقَةٌ بِمَحَبَّتِكَ وَ أَفْئِدَتُهُمْ مُنْخَلِعَةٌ مِنْ مَهَابَتِكَ يَا مَنْ أَنْوَارُ قُدْسِهِ لِأَبْصَارِ
و رويش را براى خود از غير پاك كردى، و دلش را براى عشقت فارغ نمودى، و آن را به سوى آنچه نزد توست راغب فرمودى، و يادت را به او الهام كردى، و شكرت را نصيبش نمودى، و به طاعتت مشغول ساختى، و او را از بندگان شايسته ات گرداندى، و براى رازونيازت انتخاب كردى، و جدا كردى از او هرچه كه او را از تو جدا مى كند، خدايا ما را ما را از كسانى قرار ده كه شيوه هاشان آرام گرفتن به درگاه توست در حال زارى و روزگارشان آه و ناله است، و پيشانیشان در پيشگاه عظمتت بر سجده، و ديدگانشان در خدمتت بیخواب گشته است، و اشكشان از خشيت تو روان، و قلوبشان به عشقت آويخته و دل هايشان از هيبتت از جا كنده است، اى آن كه انوار قدسش براى ديدگان
مُحِبِّيهِ رَائِقَةٌ وَ سُبُحَاتُ وَجْهِهِ لِقُلُوبِ عَارِفِيهِ شَائِفَةٌ يَا مُنَى قُلُوبِ الْمُشْتَاقِينَ وَ يَا غَايَةَ آمَالِ الْمُحِبِّينَ أَسْأَلُكَ حُبَّكَ وَ حُبَّ مَنْ يُحِبُّكَ وَ حُبَّ كُلِّ عَمَلٍ يُوصِلُنِي إِلَى قُرْبِكَ وَ أَنْ تَجْعَلَكَ أَحَبَّ إِلَيَّ مِمَّا سِوَاكَ وَ أَنْ تَجْعَلَ حُبِّي إِيَّاكَ قَائِدا إِلَى رِضْوَانِكَ وَ شَوْقِي إِلَيْكَ ذَائِدا عَنْ عِصْيَانِكَ وَ امْنُنْ بِالنَّظَرِ إِلَيْكَ عَلَيَّ وَ انْظُرْ بِعَيْنِ الْوُدِّ وَ الْعَطْفِ إِلَيَّ وَ لا تَصْرِفْ عَنِّي وَجْهَكَ وَ اجْعَلْنِي مِنْ أَهْلِ الْإِسْعَادِ وَ الْحِظْوَةِ [الْحُظْوَةِ] عِنْدَكَ يَا مُجِيبُ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ
عاشقانش جلوه گر است و بزرگي هاى جمالش براى قلوب عارفانش ديدنى است، اى آرمان دل مشتاقان، ای نهايت آروزهاى عاشقان، از تو درخواست می كنم دوستى خودت را و دوستى آنان كه تو را دوست دارند و دوستى هر كارى كه مرا به ميدان قرب تو می رساند، و اينكه خودت را نزد من محبوب تر از ديگران قرار دهى و عشقم را به وجودت راهبر به سوى خرسندى ات بگردانی و شوقم را به حضرتت بازدارنده از نافرمانى ات سازى، خدايا تماشاى زيبايى وجودت را بر من منّت گذار و به من به ديده عشق و عاطفه بنگر، و روى از من متاب، و مرا نزد خود از اهل خوشبختى و بهره مندی قرار ده، از اجابت كننده، اى مهربان ترين مهربانان.
