و نيز شيخ از جناب ابو القاسم بن روح رضى الله عنه كه نايب خاص حضرت صاحب الامر (عج) است روايت كرده: كه فرمود: در ماه رجب در هر زيارتگاهى از زيارتگاه هاى شريف كه باشى به اين زيارت صاحب مزار را زيارت كن. پس چون وارد حرم میشوى بگو:
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَشْهَدَنَا مَشْهَدَ أَوْلِيَائِهِ فِي رَجَبٍ وَ أَوْجَبَ عَلَيْنَا مِنْ حَقِّهِمْ مَا قَدْ وَجَبَ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ الْمُنْتَجَبِ وَ عَلَى أَوْصِيَائِهِ الْحُجُبِ اللَّهُمَّ فَكَمَا أَشْهَدْتَنَا مَشْهَدَهُمْ [مَشَاهِدَهُمْ ] فَأَنْجِزْ لَنَا مَوْعِدَهُمْ وَ أَوْرِدْنَا مَوْرِدَهُمْ غَيْرَ مُحَلَّئِينَ عَنْ وِرْدٍ فِي دَارِ الْمُقَامَةِ وَ الْخُلْدِ وَ السَّلامُ عَلَيْكُمْ إِنِّي [قَدْ] قَصَدْتُكُمْ وَ اعْتَمَدْتُكُمْ بِمَسْأَلَتِي وَ حَاجَتِي وَ هِيَ فَكَاكُ رَقَبَتِي مِنَ النَّارِ وَ الْمَقَرُّ مَعَكُمْ فِي دَارِ الْقَرَارِ مَعَ شِيعَتِكُمُ الْأَبْرَارِ وَ السَّلامُ عَلَيْكُمْ بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ أَنَا سَائِلُكُمْ وَ آمِلُكُمْ فِيمَا إِلَيْكُمُ التَّفْوِيضُ وَ عَلَيْكُمُ التَّعْوِيضُ فَبِكُمْ يُجْبَرُ الْمَهِيضُ وَ يُشْفَى الْمَرِيضُ ،
سپاس خدا را كه ما را در ماه رجب در محضر اوليايش حاضر كرد، و آنچه را كه از حق ايشان بر ما فرض بود واجب فرمود، و درود خدا بر محمّد برگزيده خدا، و جانشينان پرنجات بخش، خدايا! چنان كه ما را به محضر ايشان حاضر نمودى، به وعده آنها در حق ما وفا كن، و ما را به جايگاه ورود آنان و فيض وجودشان وارد فرما، بى آنكه از ورود به خانه هميشگى و بهشت جاويد رانده شويم، و سلام بر شما، من به قصد شما آمده ام و در خواهش و حاجتم به شما تكيه كردم، حاجتم آزادى ام از دوزخ و جاى گرفتن در كنار شما در خانه ابدى است، هرماه با پيروان نيكوكارتان، و سلام بر شما به خاطر شكيبايى تان، چه نيكوست اين خانه آخرت، من خواهنده و آرزومند شمايم در آنچه اختيار و تغييرش به دست شماست. تنها «به وسيله شما» شكستگى جبران شود و بيمار درمان پذيرد،
وَ مَا تَزْدَادُ الْأَرْحَامُ وَ مَا تَغِيضُ إِنِّي بِسِرِّكُمْ مُؤْمِنٌ [مُؤَمِّمٌ ] وَ لِقَوْلِكُمْ مُسَلِّمٌ وَ عَلَى اللَّهِ بِكُمْ مُقْسِمٌ فِي رَجْعِي بِحَوَائِجِي وَ قَضَائِهَا وَ إِمْضَائِهَا وَ إِنْجَاحِهَا وَ إِبْرَاحِهَا [إِيزَاحِهَا] وَ بِشُئُونِي لَدَيْكُمْ وَ صَلاحِهَا وَ السَّلامُ عَلَيْكُمْ سَلامَ مُوَدِّعٍ وَ لَكُمْ حَوَائِجَهُ مُودِعٍ [مُودِعٌ ] يَسْأَلُ اللَّهَ إِلَيْكُمُ الْمَرْجِعَ وَ سَعْيَهُ [سَعْيُهُ ] إِلَيْكُمْ غَيْرَ [غَيْرُ] مُنْقَطِعٍ وَ أَنْ يَرْجِعَنِي مِنْ حَضْرَتِكُمْ خَيْرَ مَرْجِعٍ إِلَى جَنَابٍ مُمْرِعٍ وَ خَفْضِ عَيْشٍ مُوَسَّعٍ وَ دَعَةٍ وَ مَهَلٍ إِلَى حِينِ [خَيْرِ] الْأَجَلِ وَ خَيْرِ مَصِيرٍ وَ مَحَلٍّ فِي النَّعِيمِ الْأَزَلِ وَ الْعَيْشِ الْمُقْتَبَلِ وَ دَوَامِ الْأُكُلِ وَ شُرْبِ الرَّحِيقِ وَ السَّلْسَلِ [السَّلْسَبِيلِ ] وَ عَلٍّ وَ نَهَلٍ لا سَأَمَ مِنْهُ وَ لا مَلَلَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ وَ تَحِيَّاتُهُ عَلَيْكُمْ حَتَّى الْعَوْدِ إِلَى حَضْرَتِكُمْ وَ الْفَوْزِ فِي كَرَّتِكُمْ وَ الْحَشْرِ فِي زُمْرَتِكُمْ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ عَلَيْكُمْ وَ صَلَوَاتُهُ وَ تَحِيَّاتُهُ وَ هُوَ حَسْبُنَا وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ
و آنچه را رحم ها بيفزايد و كم كنند انجام پذيرد، من به راز شما ايمان دارم و به گفتارتان تسليمم، و خدا را به شما سوگند میدهم در اينكه از حرم شما بازگردم به همراه حاجاتم و رواشدن آنها و به امضا رسيدنشان و موفقّانه برآمدنشان و دور شدن سختى هاى آنها و به همراه كارهايم نزد شما و اصلاح آنها، و سلام بر شما سلام وداع كننده اى حوايجش را به شما سپرده، از خدا مى خواهد دوباره به سوى شما بازگردد، و راهش با جانب شما قطع نشود، و اينكه خدا مرا برگرداند از محضر شما به بهترين وجه و با دستى پر، به جايى سرسبز، و زيستگاهى خوش و گسترده و راحت و آسوده، تا رسدن مرگ و بهترين سرانجام، و جايگاهى در ناز و نعمت ازلى، و زنگى آينده ابدى، و خوردني هاى مداوم، و نوشيدن شراب طهور، و آب گوارا، نوشيدن چند بار و يكبار، كه از نوشيدنش خستگى و ملالى دست ندهد و رحمت خدا و بركات و تحيّاتش بر شما، تا بازگشتم به محضر شما، و رستگارى در حكومت تان، و محشور شدن در زمره شما، و رحمت خدا و بركت و درودها و تحيّاتش بر شما، و او ما را بس است و نيكو وكيلى است.
