شب اوّل: در ان چند عمل مستحب است: اوّل: استهلال [يعنى جستجوى هلال ماه] ، و بعضى استهلال اين ماه را واجب دانسته اند. دوّم: چون رؤيت هلال كرد، به هلال اشاره نكند، بلكه رو به قبله نموده و دستها را به آسمان بردارد و هلال را خطاب كرده و بگويد:
رَبِّي وَ رَبُّكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ اللَّهُمَّ أَهِلَّهُ عَلَيْنَا بِالْأَمْنِ وَ الْإِيمَانِ وَ السَّلامَةِ وَ الْإِسْلامِ وَ الْمُسَارَعَةِ إِلَى مَا تُحِبُّ وَ تَرْضَى اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِي شَهْرِنَا هَذَا وَ ارْزُقْنَا خَيْرَهُ وَ عَوْنَهُ وَ اصْرِفْ عَنَّا ضُرَّهُ وَ شَرَّهُ وَ بَلاءَهُ وَ فِتْنَتَهُ.
@
اى ماه، پروردگار من و تو، خدا پروردگار جهانيان است. خدايا ماه را بر ما نو كن به ايمنى و ايمان، و تندرستى و اسلام و شتافتن به سوى آنچه دوست دارى و خشنود میشوى. خدايا در اين ماه به ما بركت بخش، و خير و كمكش را روزی ما فرما، و زيان و گزند و بلا و فتنه اش را از ما بگردان.
و روايت شده: زمانى كه رسول خدا صلّى اللّه و عليه و آله هلال ماه رمضان را رؤيت میكرد، روى شريفش را به جانب قبله می گرداند و مى گفت:
اللَّهُمَّ أَهِلَّهُ عَلَيْنَا بِالْأَمْنِ وَ الْإِيمَانِ وَ السَّلامَةِ وَ الْإِسْلامِ وَ الْعَافِيَةِ الْمُجَلَّلَةِ وَ دِفَاعِ الْأَسْقَامِ [وَ الرِّزْقِ الْوَاسِعِ ] وَ الْعَوْنِ عَلَى الصَّلاةِ وَ الصِّيَامِ وَ الْقِيَامِ وَ تِلاوَةِ الْقُرْآنِ اللَّهُمَّ سَلِّمْنَا لِشَهْرِ رَمَضَانَ وَ تَسَلَّمْهُ مِنَّا وَ سَلِّمْنَا فِيهِ حَتَّى يَنْقَضِيَ عَنَّا شَهْرُ رَمَضَانَ وَ قَدْ عَفَوْتَ عَنَّا وَ غَفَرْتَ لَنَا وَ رَحِمْتَنَا
خدايا اين ماه را بر ما نو كن به ايمنى و ايمان و سلامت و اسلام و عافيت بزرگ، و دفاع در برابر بيماري ها، و يارى بر نماز و روزه و شب زنده دارى و تلاوت قرآن. خدايا ما را براى ماه رمضان سالم گردان، و ماه رمضان را از ما سالم دريافت كن و ما را در آن تا از ما بگذرد به سلامت دار درحالیكه از گناهان ما درگذشته و ما را مورد آمرزش و رحمت خويش قرار داده باشى
و از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده: چون رؤيت هلال نمودى بگو:
اللَّهُمَّ قَدْ حَضَرَ شَهْرُ رَمَضَانَ وَ قَدِ افْتَرَضْتَ عَلَيْنَا صِيَامَهُ وَ أَنْزَلْتَ فِيهِ الْقُرْآنَ هُدًى لِلنَّاسِ وَ بَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَى وَ الْفُرْقَانِ اللَّهُمَّ أَعِنَّا عَلَى صِيَامِهِ وَ تَقَبَّلْهُ مِنَّا وَ سَلِّمْنَا فِيهِ وَ سَلِّمْنَا مِنْهُ وَ سَلِّمْهُ لَنَا فِي يُسْرٍ مِنْكَ وَ عَافِيَةٍ إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْ ءٍ قَدِيرٌ يَا رَحْمَانُ يَا رَحِيمُ.
خدايا ماه رمضان آمد، و تو روزه آن را بر ما واجب كرده اى، و قران را در آن براى هدايت و دلايلى روشن از هدايت و وسيله تشخيص حق از باطل نازل نموده اى. خدايا ما را بر روزه اش يارى كن، و آن را از من بپذير، و ما را در آن و از آن سالم بدار، و آن را براى ما سالم گردان، در آسانى و عافيت از جانب خويش، همانا تو بر هرچيز توانايى، اى بخشنده، اى مهربان.
