بقيه اعمال شب بيست ويكم: كفعمى از سيّد ابن باقى نقل كرده كه در شب بيست ويكم بخوان:
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اقْسِمْ لِي حِلْما يَسُدُّ عَنِّي بَابَ الْجَهْلِ وَ هُدًى تَمُنُّ بِهِ عَلَيَّ مِنْ كُلِّ ضَلالَةٍ وَ غِنًى تَسُدُّ بِهِ عَنِّي بَابَ كُلِّ فَقْرٍ وَ قُوَّةً تَرُدُّ بِهَا عَنِّي كُلَّ ضَعْفٍ وَ عِزّاً تُكْرِمُنِي بِهِ عَنْ كُلِّ ذُلٍّ وَ رِفْعَةً تَرْفَعُنِي بِهَا عَنْ كُلِّ ضَعَةٍ وَ أَمْناً تَرُدُّ بِهِ عَنِّي كُلَّ خَوْفٍ وَ عَافِيَةً تَسْتُرُنِي بِهَا عَنْ كُلِّ بَلاءٍ وَ عِلْما تَفْتَحُ لِي بِهِ كُلَّ يَقِينٍ وَ يَقِينا تُذْهِبُ بِهِ عَنِّي كُلَّ شَكٍّ وَ دُعَاءً تَبْسُطُ لِي بِهِ الْإِجَابَةَ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ وَ فِي هَذِهِ السَّاعَةِ السَّاعَةِ السَّاعَةِ السَّاعَةِ يَا كَرِيمُ وَ خَوْفا تَنْشُرُ [تُيَسِّرُ] لِي بِهِ كُلَّ رَحْمَةٍ وَ عِصْمَةً تَحُولُ بِهَا بَيْنِي وَ بَيْنَ الذُّنُوبِ حَتَّى أُفْلِحَ بِهَا عِنْدَ الْمَعْصُومِينَ عِنْدَكَ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ
خدايا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و آن چنان بردبارى روزى من گردان كه در نادانى را به روى من ببندد، و هدايتى كه رهيدن از هر گمراهى را به وسيله آن بر من منت نهى، و ثروتى كه در هر فقرى را به سبب آن بر من ببندى، و نيرويى كه به آن هرگونه ضعفى را از من برگيرى، و عزّتى كه مرا به آن از هر خوارى اكرام نمايى، و مرتبه بلندى كه مرا به آن از هر افتادنى بلند گردانى، و امنيتى كه به آن هر ترسى را از من دور سازى، و سلامتى كاملى كه مرا به آن از هر بلايى بپوشانى، و دانشى كه به آن در هر يقينى را به رويم بگشايى، و يقينى كه به آن هر شكى را از من برطرف سازى، و دعايى كه به آن سفره اجابت را در امشب و در اين ساعت بگسترانى همين ساعت، همين ساعت، همين ساعت اى كريم، و ترسى كه به آن هرگونه رحمتى را برايم پخش كن، و بازدارنده اى كه بين من و گناهانم پرده شود، تا به سبب آن نزد معصومين به درگاهت رستگار شوم، به حق مهربانی ات اى مهربان ترين مهربانان.
روايت شده: كه حماد بن عثمان در شب بيست ويكم بر امام صادق عليه السّلام وارد شد، حضرت پرسيد: غسل كرده اى؟ عرض كرد آرى، فدايت شودم، پس حضرت حصرى خواست و حمّاد را به نزديك خود طلبيد و مشغول نماز شد و پيوسته نماز خواند و حمّاد هم در كنار حضرت نماز می خواند، تا از نمازهاى خود فارغ شدند، آنگاه امام صادق عليه السّلام دعاكرد و حمّا آمين گفت، تا سپيده دميد، سپس آن حضرت اذان و اقامه گفت و بعضى از خدمتكاران خود را خواست و جلو ايستاد و نماز صبح خواند، در ركعت اول پس از سوره «حمد» سوره «قدر» و در ركعت دوم بعد از سوره «حمد» سوره «توحيد» را قرائت كرد و بعد از نماز مشغول تسبيح و تحميد و تقديس و ثناى حق و صلوات بر پيامبر و دعا براى مردان و زنان مومن و مسلمان شد، سپس سر به سجده گذاشت و به اندازه يك ساعت به جز صداى تنفس صدايى از آن حضرت شنيده نشد، پس از آن اين دعا را خواند: معبودى جز تو نيست زيرورو كننده دلها وديده ها تا آخر دعا كه در كتاب» اقبال «آمده است. غ شيخ كلينى روايت كرده كه امام باقر عليه السّلام در شبهاى بيست ويكم و بيست وسوم تا نيمه شب دعا مى خواند، و پس از آن شروع به خواندن نماز می كرد. آگاه باش كه در هر شب از شبهاى اين دهه غسل مستحب است. روايت شده حضرت رصول صلى اللّه عليه و آله در هر شب اين دهه غسل می كرد. و نيز اعتكاف در اين دهه استحباب و فضيلت بسيار دارد و بهترين اوقات براى اعتكاف اين دهه است و روايت شده كه اعتكاف در اين دهه برابر دو حج و دو عمره ثواب دارد. «بناى رسول خدا صلى اللّه عليه و آله اين بود، كه چون دهه آخر ماه رمضان می شد، در مسجد اعتكاف می كرد، چادرى مويين براى آن حضرت می زدند و آن جناب كمر عبادت را محكم می بست و بستر خواب را به هم می پچيد» و آگاه باش كه در چنين شبى در سال چهلم شهادت مولايمان حضرت امير المؤمنين عليه السّلام واقع شد و در اين شب غصّه هاى آل محمّد عليهم السّلام و شيعيانش تازه می شود و روايت شده كه در آن شب مانند شب شهادت امام حسين عليه السّلام سنگى از روى زمين برداشته نشد، مگر آنكه زير آن خون تازه بود. شيخ مفيد فرموده: در اين شب صلوات بسيار فرست و در نفرين بر ستم كنندگان به آل محمّد عليهم السّلام و لعن فرستادن بر قاتل امير المؤمنين عليه السّلام سعى و كوشش كن. روز بيست ويكم روز شهادت حضرت امير المؤمنى عليه السّلام است و خواندن زيارت آن جناب مناسب است و همچنين كلماتى كه در چنين روزى خضر به زبان آورده، كه به منزله زيارت آن حضرت در اين روز است، و آن كلمات در كتاب «هدية الزائر» ذكر شه است.
